bela kalır offcial fix36

Bugün yeniden doğar sözlerim sahneye. Yağmur yağar, şehir susar, eski yaralar yine konuşur. Ben yürürüm, yol uzar, kader döner, hayat değişir. Bela bela, yine düştü peşime, karanlık geceler yazıldı kaderime. Bela bela, ne varsa içimde, bir tarafım susar, bir tarafım direnir yine. Gece biter, sabah gelir, küllerinden yeni bir ses yükselir. Bela ne kadar peşinden gelse de, Fix36 kendi yolundan geri dönmez.Devam. Bu sefer daha uzun ve sert: Gecenin üçü, sokaklarda sessiz adımlar, kafamın içinde hâlâ bitmeyen hesaplar. Dün dediğim bugün oldu, bugün yine dün, hayat aynı filmi oynatıyor, değişmiyor bölüm. Bir yanım 'yürü' diyor, bir yanım 'dur'. Kalbimde eski sesler, aklımda ağır yükler. Her kayıp bir iz bıraktı, her iz bir söz, ben sustukça büyüdü içimdeki o köz. Bela bela, yine düştü peşime, karanlık geceler yazıldı kaderime. Bela bela, ne varsa içimde, ben düşsem de kalkarım, yol benim önümde. Kaldırım taşlarında ayak izim kaldı, geçmişin gölgesi önümden hiç ayrılmadı. Ama artık korkmuyorum gecenin sesinden, kendi hikayemi yazıyorum kendi kalemimden. Sözler ağır, ritm sert, gece arabesk, Fix36 mikrofonda, kalp hâlâ gerçek. Bela kapımı çalsa da açmam artık. Dün ne aldıysa benden, bugün geri aldım. Yağmur vurur cama, şehir yine sessiz. İçimde bin düşünce, dışarıda herkes iz. Bir gün döner devran, bir gün değişir kader, ben yürümeye devam, önümde uzun yollar var. Bela bela, yine düştü peşime, karanlık geceler yazıldı kaderime. Bela bela, ne varsa içimde, ben ayakta, kendi yolumun üzerinde. Gece biter, ışık doğar, eski yaralar zamanla susar. Bela gelir, bela gider, Fix36 kalır, hikâye devam eder.Gece yine çöker, sokak susar, içimde fırtına kopar, dışım sessiz kalır. Bela peşimde sanır, korkum yok artık, düştüm ama kalktım, eskisinden de güçlüyüm. Kırık aynalar gösterir geçmişimi, her çizikte saklı bir hikayem var. Kim ne dedi, kim ne yaptı, hepsi geride kaldı. Ben kendi izimi bu şehirde bırakırım. Bela bela, yine düştü peşime, karanlık geceler yazıldı kaderime. Bela bela, ne varsa içimde, ben hala ayaktayım, yol önümde. Duman gibi dağıldı eski günler, sessizce uzaklaştı bazı yüzler. Ama kalem elimde, sözler dilimde, Fix36 yankılanır gecenin içinde. Yol uzun, yük ağır ama adımlar sağlam. Her darbede büyüdüm, artık eskisi gibi değilim. Karanlık bana yabancı değil, çünkü gecenin içinden doğdu benim sesim. Bir gün güneş vurur bu soğuk şehre, bir gün bütün yaralar döner sadece bir hatıraya. Bela kapıyı çalsa da, ben kendi hikayemi yazmaya devam ederim. Bela gelir, bela gider, insan kendi izini bırakır. Gece biter, sabah gelir, Fix36 susmaz, hikaye devam eder.Gece uzun, yollar da uzun, kafamda bin düşünce her adımım bu sessiz caddelerde yankı. Bela yine peşimde ama geri dönmem ben. Dün beni yıkan ne varsa bugün yenilmem artık. Karanlıkta öğrendim ışığın değerini, kaybettikçe tanıdım kendimi. Yüzler değişti, sözler değişti zamanla ama ben aynı geceyim, kalemim hâlâ elimde. Bela bela, yine düştü peşime. Karanlık geceler yazıldı kaderime. Bela bela, ne varsa içimde, yolumu çizdim, kendi yolumda yürüyorum. Yağmur cama vurur, şehir uykuya dalar. Eski anılar gelir, kalbimde iz bırakır. Bir yanım geçmişte, bir yanım yarında, ben günümü kurarım kendi kararımda. Ne dostun sözü korkutur, ne gecenin ayazı. Her yara öğretti bana hayatın birazını. Bela dediğin bazen bir gölge kadar yakın ama insan güçlenince küçülür bütün sıkıntın. Kül oldum sandılar, yeniden alevlendim. Sessiz kaldım ama içimde güç biriktirdim. Bu hikayenin sonunu kimse yazamaz. Fix36 kalemi bırakmaz, bu yol burada bitmez.