หมดยุคตระหนี่ เข้าสู่ยุคเศรษฐี

ตอนนี้ ตอนนี้ ขอบอกนะจ๊ะว่าเราถึงยุคที่ หมดยุคตระหนี่แล้ว นี่นะจ๊ะ เราหมดยุคตระหนี่ แต่เข้าสู่ยุค มี money money money money money money เข้าสู่ยุคเศรษฐีแล้ว ด้วยการรีบมาทอดกฐินกัน นั่นแหละ สัญญาณรวย ผังรวย จะรวยขนาดไหนก็แล้วแต่เราล่ะ อีกไม่กี่วัน เราก็จะได้ทอดกฐินทุกวัดทั่วไทยแล้ว ปลื้มทั้งทีก็ต้องปลื้มทีเดียวเลย ทุกวัดทั่วไทยเลย ไม่ใช่ เอ๊าะ อ้าว ตาย วัดนั้นลืมไป ไม่เอานะ ดีมั้ย ทอดทุกวัดทั่วไทย นี่จ้ะ เวลาที่หมู่คณะเราไปทำบุญแล้วก็ต้องเป็นที่รักของ พระและโยมด้วย เราต้องไปจอยกัน ไปด้วยความอ่อนน้อม ให้เกียรติเจ้าภาพดั้งเดิมของวัดท่านด้วย เราก็จะได้ บุญปลื้มไปด้วยกันนะจ๊ะ พอพระแต่ละวัด ท่านเห็นว่าปลื้มกันทั้งทีมเก่าทีมใหม่ ท่านก็ จะได้ปลื้ม กะเราไปด้วย กระแสบุญก็จะเกิดขึ้นอย่างเต็มที่ อย่างนี้พุทธบริษัท 4 ก็จะเป็นหนึ่งเดียวกัน เหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว และนี่แหละเป็นสัญญาณความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนา ฉะนั้น สัญญาณรวยน่ะมันมีอยู่แล้วนี่นะ ไม่ต้องให้ใครดลบันดาล นี่นะจ๊ะ เราเอง ดลบันดาล อยากจะรวยแค่ไหนก็ แล้วแต่เรา ดีมั้ย เป็นชาวพุทธเกิดมาทั้งที ชีวิตนี้ต้องได้ทอดกฐินทุกวัดทั่วไทย อย่างน้อยสักครั้งหนึ่ง นี่เนาะ เวลาเรานึกถึงไอ้ตอน ที่ สังขารมันโรยรา นี่จ้ะ โรคภัยไข้เจ็บมารังควานอยู่นี่ เอ๊ะ เราเคยทำบุญทอดกฐินที่ไหนมั่งนะ นึกไม่ออกเงี้ย แต่หยั่งงี้นึกทันทีเลย นะ ช็อตสั้นๆ ทุกวัด ทั่วไทย ดีมั้ย จ้ะ หยั่งงี้ ทางลัด นี่เนาะ เมื่อพระพุทธศาสนามันเกิดขึ้นแล้ว พระสงฆ์ก็ยังมีอยู่ อย่าให้ท่านมีอยู่ไปฟรีๆ เลย ให้เป็นทางมาแห่งบุญของเรา นี่นะจ๊ะ เพราะท่านคือเนื้อนาบุญของเรา เมื่อเนื้อนาบุญมีอยู่แล้ว ถ้าเราไม่อาศัยช่วงจังหวะที่ดีเนี้ย สั่งสมบุญน่ะ เราจะไปทำตอนไหน เหอะ ใช่ไหมจ๊ะ เรายังมีกายหยาบ เราสามารถทำได้ อยากได้บุญแค่ไหนก็แล้วแต่เราแล้วล่ะ เพราะเนื้อนาบุญยังคงมีอยู่ ไทยธรรมเราก็ยังมีอยู่ ศรัทธาในใจเราก็มีอยู่ จะเอามาใช้เท่าไหร่ก็แล้วแต่เรา นี่นะจ๊ะ แค่เราเปิดใจ ระเบิดศรัทธาเราออกมาเลย ตูม ตูม ทีเดียวเลย นี่นะ ไปทำบุญกฐิน แค่นี้ความสำเร็จมันก็เกิดขึ้นแล้ว พระก็ได้อานิสงส์ของพระ โยมก็ได้อานิสงส์ของ โยม นี่จ้ะ เพราะฉะนั้น อย่าให้โอกาสดีๆ นี้กลายเป็นวิกฤตของชีวิต ในการสร้างบารมี ไม่ใช่ตอนมีโอกาสแล้วก็ไม่รีบตักตวง ทำเฉยๆ พอไปถึงวันข้างหน้า เราอยากทอดกฐิน แต่ตอนนั้น เรามีเวลาจำกัด เพราะลมหายใจเรามันเหลือน้อยลง ห้ะ นี่ ต้องคิดถึง วันข้างหน้าด้วย จะได้รีบทำด่วนจี๋เลย ดีมั้ยจ๊ะ เรื่องบุญนี่อย่าไปคิด เดี๋ยว ดูก่อนนะ ต้องคิดทำก่อนเลย นี่ ต้อง ตุริตะ ตุริตัง สีฆะ สีฆัง แปลว่า ทันทีทันใด ทำก่อน เวลาสมบัติเกิดเราก็จะได้ก่อน ปฏิบัติธรรมก็จะได้อริยทรัพย์ก่อน นี่นะจ๊ะ ถ้ารวยก็รวยก่อน เป็นไง ดีมั้ย เวลาได้สมบัติ เวลาเข้าถึงธรรมจะได้ตั้งแต่ปฐมวัย ไม่ต้องคอย โอ้โฮ เมื่อไหร่จะมัชฌิมวัยนะ หรือปัจฉิมวัยอะไรเงี้ยเนาะ เพราะการคิดดูก่อนนี่แหละ ทำให้ยืดเวลาการเข้าถึงธรรมออกไป ทำให้ ความรวยเลื่อนไป แต่เราเลื่อนทำบุญ รวยก็เลื่อนไป เราควรจะเลื่อนเข้ามา หรือเลื่อนออกไป เลื่อนเข้ามา ต้องทำทันที คิดทำก่อน บุญก็เกิดก่อน พอบุญเกิดขึ้นก่อน สมบัติก็เกิดขึ้น ก่อน นี่ สูตรสำเร็จ ถ้าเราคิดดูก่อน ทำทีหลัง บุญก็ เกิดขึ้นทีหลัง สมบัติก็คิดดูก่อน นี่ จะมาเกิดไม่เกิด นี่นะ มีบุญอะไรให้ทำก็รีบทำๆ เถอะ อย่าไปก่อน อย่าไปคิดดูก่อน เพราะนอกจากจะได้ นอกจากบุญจะเกิดช้าแล้ว สมบัติยังเกิดทีหลัง อีกช้าอีก ซึ่ง เราอาจจะรวยจริง แต่เราอาจจะตายก่อน พอตายปั๊บ สมบัติมากอง หมดโอกาสทำบุญไปเลย ห้ะ ไม่ได้นะ เกิดศรัทธาปุ๊บ ต้องทำ ทันที เวลาสมบัติเกิด ก็จะเกิดขึ้น ทันที นี่ หวงคือไล่ทรัพย์ให้หนีจากเราไป ให้ คือเรียก ทรัพย์ ให้ มาหาเรา นี่นะจ๊ะ หวงทรัพย์ ไม่ทำบุญก็จะจนทรัพย์ หวงความรู้ก็จะจนความรู้ หวงอะไรก็จะ ขัดสนเรื่องนั้นเลย เพราะฉะนั้น ชิตัง เม นี่จึงมีความสำคัญกะเรามาก ชิตัง เม หรือว่าเราชนะแล้วเนี่ย อย่างน้อยก็เอาชนะความตระหนี่ในใจ ชนะความเสียดายในทรัพย์ ที่จะ บริจาคไปทำบุญนี่นะจ๊ะ ถ้าจะเสียดายเนี่ย เพื่อให้เราสบายใจเนี่ย เราก็พูดได้ว่า เสียดายจัง แต่ไม่ใช่เสียดายตังค์ นี่นะ อ่า เสียดายจัง อยากจะคิดก็คิด แต่ไม่เสียดายตังค์ ที่จะทำบุญ อยากจะพูดเสียดายจังก็พูดๆ ไป แต่ไม่เสียดาย ตังค์ ถ้าเสียดายตังค์ แปลว่าเรายังมีความตระหนี่อยู่ แต่ถ้า ไม่ได้ทำบุญนี้ คำว่า เสียดายจัง เนี่ยมันจะเกิดขึ้น อย่างนี้แปลว่าเรา ชิตัง เม แล้ว ชนะแล้ว ที่เราไม่มีความตระหนี่นะจ๊ะ หากเรายังมีตระหนี่อยู่ ต้องรีบหาทางเอาชนะให้ได้นะจ๊ะ ด้วยการ ให้ ตระหนี่นี่มันเหมือนหนามยอกอก เพราะฉะนั้นการให้ คือเอาหนามมาบ่งออก นี่นะ หนามเราต้องคมกว่า ถ้าเราหวงแหน เสียดายทรัพย์เมื่อไหร่ เกิดขึ้นเมื่อไหร่เนี่ยนะจ๊ะ จงรีบให้ทันที นี่นะจ๊ะ หวงตอนไหนให้ตอนนั้นเลย หรือให้ก่อนหวง อย่าให้หวงมันเกิดขึ้น ในใจเรา ชาตินี้ ชาตินี้เราไม่มีคำว่าหวง นี่นะจ๊ะ มีแต่คำว่าให้ ถ้าหวงเนี่ยเรานึกไม่ออกเลย เอ๊ะ มันเขียนยังไง เออ แปลว่าอะไรนี่เนาะ ต้องอย่างงี้ ดีมั้ย ที่เรามีชีวิตลำเค็ญเนี่ย เป็นบางช่วงของชีวิต เพราะเราก็มีความตระหนี่เป็นบางช่วงของชีวิตเหมือนกัน นี่นะจ๊ะ ปัจจุบันที่บางคนยากจน ก็เพราะเค้าเคยเป็นคนอยากจนมาก่อน คือ อดีตทำบุญไม่สม่ำเสมอ หรือไม่ค่อยจะได้ทำบุญนะจ๊ะ นี่จ้ะ หรือบางทีตั้งใจจะทำแล้ว อยู่ๆ ก็เปลี่ยนใจไปเฉยๆ เหมือนฝนตั้งเค้า แต่ ไม่ตก เนี่ยนะ ทำให้สายสมบัติขาดตอนไปเลย พวกเราเกิดมาสร้างบารมี มีเป้าหมายอันสูงสุด เพราะฉะนั้นเราก็ต้องมี สมบัติมากๆ ที่เราจะไปใช้สร้างบารมี ที่จะหล่อเลี้ยงสังขารเรา ในการสร้างบารมีให้ได้ ไปยาวนาน ให้ได้ไกล เพราะฉะนั้น เรามีความสำคัญอย่างยิ่ง อย่างหนึ่งที่ เราจะต้องจำไว้ในใจว่า เราต้องมีสมบ้ติจักรพรรดิ หลวงพ่อธัมมชโย นำนั่งสมาธิ สามารถรับฟัง Podcast ในอีกช่องทางที่ท่านสะดวกได้ที่ Spotify : https://spoti.fi/2SXkTyo Apple Podcast : https://apple.co/2uGIOZB