Sen Varsın | Abdurrahim Karakoç

"sen varsın..." Gönül bir tezgâhsa, her şiir bir nakıştır. Bu nakışın her ilmeğinde ise aynı iz var. Karakoç'un dizelerinde sevgi, bir duygudan çok bir bakış biçimine dönüşür. Fikir vadisi de, bahar da, yama yama kalbin yaraları da aynı yere çıkar: Sen. Sevgili bir kişi olmaktan çıkar, şairin dünyayı okuduğu dil olur. Her kıta aynı cümleyle kapanır: sen varsın. Öznesi sen, yüklemi varlık olan bu cümle, şiirin bütün yükünü taşır. Çünkü şair sevileni anlatmaz, sevilenle konuşur. Umut mor bulutlara girip çıkarken, yorgun yürek uzak yollardan dönüp aynı yere bakarken bile söz hep ona aittir. Son dizelerde uzaklık da anlamını yitirir. Çünkü aranan, hiçbir zaman gidilen yolda değil, yolcunun içindedir. Ve belki de sevmek, birine "sen varsın" diyebildiğin an, kendi varlığına da bir anlam bulmaktır. Sen Varsın Gönül tezgahında şiir dokudum İplik iplik nakışında sen varsın. Aşk yolunun kanununu okudum Madde madde yokuşunda sen varsın. Fikir vadisinden bir ırmak geçer Eğilir serviler, suyundan içer Bağrında ay doğar, zambaklar açar Sessiz sessiz akışında sen varsın. Öz suyusun hayat denen şişenin Nedenisin keder ile neşenin Sevda cephesinde şehit düşenin Donuk donuk bakışında sen varsın. Hep senin renginde görünür bahar Yaprakta yeşilin, gülde kokun var Yama yama kalbimdeki yaralar Sıra sıra dikişinde sen varsın. Gidip de yorulma çok uzaklara Sen, 'sen'i gel benim içimde ara... Umut güneşimin mor bulutlara Girip girip çıkışında sen varsın. ABDURRAHİM KARAKOÇ Seslendiren: Serkan Tavşanlı @deruni_siir İnstagram hesabımızı takip edebilirsiniz... #SenVarsın #AbdurrahimKarakoç #SesliŞiir #Şiir #AşkŞiiri #SeslendirilmişŞiir