EL-EVVEL

Sen bugün bir tepki veriyorsun; ama o tepki bugünün değil. Yıllar önce kaydedilmiş bir sahne, bugünün sahnesine karışıyor. El-Evvel, “evvel” olanı, yani senin ilkini, fıtratını hatırlatır. Sûfî dilinde tevbe, “evvele dönmek”tir; aslına dönmek. Geçmişini inkâr etmeden, onun bugünü nasıl yönettiğini görmek — arınmanın ilk kapısıdır. Kendine sor: Beni bugün aslında kim yönetiyor — ben mi, yoksa eskimiş bir hikâye mi?