Jack Be- Dżakba (prod. Dax Hamma)

Poznajcie Dżakbę, ostatniego przedstawiciela plemion nieskomunikowanych Europy, zdeklarowanego płaskoziemca, antyszczepionkowca i półanalfabetę #RFMW #Dzakba #2020kill Tekścik: Pół-dziki Dżakba, natura iście cygańska Nie chcę bogactwa, ja mam blask złota w gwiazdach. Po nocach rap gram, słowiańska Jamajka Raz walnie tam-tam, a raz zapiszczy piszczałka! I zawsze z wiarą, bo chyba zawsze na farta. Tańczę i klaskam, w podrygach drżącego światła Śmigam po taflach, na łyżwach niż sankach. Płynę jak tratwa, po werblach, stopach i samplach. Salut i szczałka, wjeżdża Dżakba Dżakda Na wersach miazga, na grabie stara kufajka Na chmurach Jah trwa, patrzy jak ja to zagram Czy nie poddam szańca, na którym tańczy prawda. Jam jest Dżakba Dżakba, tak dała mi Matka I zły Papa Bi, co nie chciał znać Jacka. Pląsam po lasach i stąpam po bagnach. Wałęsam się po łąkach i poję Loksa w sadzawkach. A ty nie zmieniaj męciu, w oręż różańca Chcesz wypędzać diabła, a to on gada ci z gardła. Draństwo się tapla, w cuchnących odmętach kłamstwa Pławi się Dżakby traktat, w prawd kataraktach. Nieraz gasnęła lampka, wóda się lała na wiadra. Nawet nie w klubach ławkach i przystankach. Nie była dumna Mama, z tego jak żył Dżakba. A dziś on bardzo tęskni do jej oczu światła. I już nie ganiam z dzidą, bo ani czas, ani miejsce. Dawno zeszliśmy z drzew, a ja se znów na nie wejdę. Miewam szamańskie transy i czarodziejskie projekcje. Przedziwne konwencje, chowam w asortymencie. Dżakba działa otwarcie, ale na oriencie. Dobrze zna izolacje, chociaż nie żył getcie. Unika pojęć zawężeń, chociaż patrzy półsennie. Pieprzy plantacje, bawełnę i nędzę. Miałem pod górkę do szkoły i zawsze pod wiatr na lekcję. Z trudem żem się przeczołgał, przez gegrę, algebrę. I choć nie jestem księdzem, lubię Ewangelię. Dlatego z tego miejsca, przepraszam panią katechetkę. Lecz zaprzestańcie kalać, świeże umysły dziecięce. Mieliście otwierać oczy, a tresujecie bestie. Trujecie serce, za sercem, budzicie agresje Bo jakiś dziadga z kotem, całym narodem trzęsie. Za płotem czarny senei, zaciera ręce na rentę. Utwierdza lud w głupocie, za środki pieniężne. To chyba marny pasterz, skoro jest ślepcem, A siły specjalne Boga, na mile cuchną wężem. A Dżakba łka z zachwytu, gdy Jah rozwija tęczę. Wszak to był znak Przymierza, tak stało w Księdze A skoro było jedno, to będzie na następne, to przecież różnorodność, świadczy o potędze I choć lśnią jasne gwiazdy na firmamencie. Wiją się szlaki kręte, lecz Dżakba biegnie. Ej jol Dżakba Dżakba, gna ja kula armatnia. Ostatnio trochę zmarniał, ale wciąż bangla. Dżakba nie Van Damme, ale wam dam nowy standard. Wrze walka o życie rap-gry, jak u doktora House’a. Ostra siekanka, ale Dżakba nie zwalnia. To nie made in Tajwan, ani tym bardziej Time out. To wolna frakcja i reakcja na błazna. Co NSDAP przechrzcił na Konfederacja. Ej słonko rusz tyłkiem, a potem rusz głową Dżakba jak atlas, dźwignie ten glob na nowo Jak Dżagba zagra, to zagra hardkorowo Wolność mentalna, po deskę grobową. Znacie Dżakbę, co jest słów dynamitardem przegranych spraw bojownikiem i letnich snów partyzantem RFMW tworzy swoją markę a latające polipy u mnie zawsze na flance! Dla odmiany spokojnego i nudnego 2021!