PIELGRZYM 14 - Gdybym języków miał tysiące

Gdybym języków miał tysiące I ust tysiącem śpiewać mógł, To wszystkie, ogniem pałające, Głosiłyby, jak dobry Bóg, Wznosząc pieśni chwał Za to, co w łasce wielkiej dał. [2] O, Jezu drogi, jak Cię chwalić Za wielkie miłosierdzie Twe, Żeś się mej nędzy chciał użalić I łaską Swoją darzysz mnie? Wyrwałeś mnie z szatana rąk, Bym Twą własnością zostać mógł. [3] Chcę dobroć Twoją, Ojcze, głosić, Dopóki język służy mi. Chcę modły swe do Ciebie wznosić, Dopóki serce w piersiach drży. A gdy do śpiewu braknie sił, Wzdychaniem będę Ciebie czcił. [4] Ach, przyjmij moją pieśń z padołu I nie odbieraj łaski Swej! W niebiosach chwalić Cię pospołu Ze zbawionymi będzie lżej. Po tysiąckroć tam będzie zbór Powtarzał swój dziękczynny chór [0] Ach, przyjmij moją pieśń z padołu I nie odbieraj łaski Swej! W niebiosach chwalić Cię pospołu Ze zbawionymi będzie lżej. Po tysiąckroć tam będzie zbór Powtarzał swój dziękczynny chór [1] Gdybym języków miał tysiące I ust tysiącem śpiewać mógł, To wszystkie, ogniem pałające, Głosiłyby, jak dobry Bóg, Wznosząc pieśni chwał Za to, co w łasce wielkiej dał.