นิราศลำน้ำชี (กวีบรรเลง)

นิราศลำน้ำชี กวีบรรเลง ๐ ล้านล้านผด หยดกลั่น ภูปันน้ำ ไหลเลาะตาม ข้ามเขา เหล่าสาขา แต่พนม ดงรัก หักดงมา รวมสู่ท่า วารี ที่ชุ่มเย็น ๐แต่เทือกภู สู่ผา ผ่านนาลุ่ม ให้เย็นชุ่ม อุ้มซับ ดับทุกข์เข็ญ ชาติพันธุ์ นั้นสืบหน่อ ต่อมาเป็น เมืองสะเร็น สุรินทร์ ถิ่นสราญ ๐เขมรกูย ลาวไทย ใช้สืบต่อ เพื่อเลี้ยงหล่อ ต่อชีวิต สถิตสถาน บรรพชน สร้างมา แต่ช้านาน ไว้สืบสาน ผ่านสาย ประทายสมันต์ ๐ไหลล่อง ผ่องถ่าย หลายสาขา ไหลรวมมา สู่แอ่ง แหล่งน้ำนั่น ห้วยเสนง สนาน ล่วงนานวัน บารายนั้น นั่นเสบียง เลี้ยงสุรินทร์ ๐เลี้ยงเมือง เลี้ยงบ้าน ทุกย่านคุ้ง ต่อผดุง โดยใด ในฐานถิ่น เลี้ยงนา เลี้ยงไร่ ให้ชีวิน เป็นอยู่กิน ถิ่นเสบียง เลี้ยงเมืองมา ๐แม่ลำชี นี้ระกำ ตกย่ำยาก น้ำแห้งผาก ยากไร้ ในทุ่งท่า ไม่มีเหลือ เผื่อเลี้ยง เสบียงนา เพียงจ้วงวัก ตักล้างหน้า หาไม่มี ๐ตกยากกว่า คราใด ในปีหน ทั้งก้มกราน บานบน จนเหลือที่ หล่นมาเถิด ฝนฟ้า ถ้าปราณี แล้งหนนี้ หนี้ท่วมบ่า น้ำตาพัง ๐เมืองสุรินทร์ สิ้นน้ำท่า สารขัณฑ์ ประทายสมันต์ โรยรา น้ำตาหลั่ง ยังมีเหลือ เผื่อน้ำใจ ไว้ประทัง ยังมีหวัง ตื่นรู้ สู้โพยภัย ๐รักษาเถิด แม่ลำชี วารีนั่น ห้วยเสนงนั้น เยียวยา กลับมาใหม่ รักษาเถิด ผืนป่า พณาไพร รักษาไว้ ให้คงอยู่ คู่แผ่นดิน ... R-non.. . #นิราศลำน้ำชี