Ανεμίδα-Δήμητρα Ματσούκα

ΝτίΆιΓουάι II: Ανεμίδα Έτσι όπως φεύγουν τα πουλιά κάθε σούρουπο χειμώνα και την Άνοιξη επιστρέφουν στις ακτές του Πωσειδώνα Έφυγες και εσύ, μια νύχτα, αλήθεια είχες πει δεν ήρθες Ανεμίδα Κι όλο περίμενα εγώ την Άνοιξη να φτάσει όμως χάθηκες εσύ σαν αχτίδα πριν χαράξει Κι έτσι πέρασε ο καιρός και κοντεύουν δυο χρόνια Ανεμίδα μην ακούς θα στα πουν τα χελιδόνια, Αν αντέξεις μια φορά και γυρίσεις εδώ πίσω, τόσο που έφυγες μακριά, πως τα φτερά σου να φροντίσω; Θα ’σαι αιθέρια σκιά στα χαλίκια στα γρασίδια, σαν περνάς από ψηλά, μπροστά απ’του ήλιου την ασπίδα.