ปณิธาน คือ กุญแจแห่ง หนทางคืนกลับฟ้า

白陽的修士，越到末後這一場，越要小心，戰戰兢兢，抱道奉行，有始有終，二六時中須臾不離。洗淨自己的塵埃，常常反照自己、克己，常常為眾生多發慈悲愿，多做慈悲事，素其位而行。 "ผู้บำเพ็ญธรรมในยุคขาว ยิ่งเข้าสู่ช่วงยุคปลาย(ปลายกัป) มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องเพิ่มความระมัดระวังให้มาก ต้องมีความประหวั่นพรั่นพรึง โอบอุ้มรักษาธรรมะไว้และน้อมนำไปปฏิบัติอย่างเคร่งครัด มีความเสมอต้นเสมอปลาย ไม่ห่างจากธรรมะเลยแม้เพียงชั่วพริบตา(ขณะ) จงชำระล้างกิเลสในใจตน ย้อนมองส่องตนอยู่เสมอ ชนะกิเลสตน บังเกิดปณิธานอันเปี่ยมด้วยความเมตตากรุณาโปรดเวไนยอยู่เสมอ หมั่นทำความดีด้วยจิตเมตตาให้มากขึ้น และปฏิบัติตนให้เหมาะสมตามสถานะและบทบาทหน้าที่ของตนที่มีอยู่ 得道不是終點，而是回天的起點，而回天的關鍵在於真誠的發心立願與行功立德。 การได้รับธรรมไม่ใช่จุดสิ้นสุด หากแต่เป็นจุดเริ่มต้นของการกลับคืนสู่ฟ้า(นิพพาน) และกุญแจดอกสำคัญของการกลับคืนฟ้า นั้นอยู่ที่การตั้งปณิธานด้วยความศรัทธาจริงใจ และสร้างบุญกุศลบ่มเพาะคุณธรรม 我們一個凡夫，能夠與諸天仙佛同辦末後這一場三曹普渡大事，能不珍惜嗎?我們這一代是活在前人輩的鮮血裡，是前人輩用生命換來的。 天時已至末劫年。仙佛也說現在是爭功奪果的時候，因為有一次機會就少一次機會，天時不等人，能有修辦機會要努力去爭取，謹記師母所說的：「過了這個村，就沒下個店了。」 "เราผู้ซึ่งเป็นปุถุชนคนธรรมดาคนหนึ่ง สามารถได้ร่วมปฏิบัติงานใหญ่ ปกโปรดสามโลก ในช่วงปลายกัปนี้ร่วมกับพุทธะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย แล้วเราจะไม่รักและทะนุถนอมโอกาสนี้ไว้ได้อย่างไร? คนรุ่นพวกเรามีชีวิตและความเป็นอยู่ในวันนี้ได้ ก็เพราะนักธรรมอาวุโส รุ่นก่อน(เฉียนเหยรินเป้ย) เสียสละเลือดเนื้อและชีวิตเพื่อแลกมา กาลเวลาแห่งฟ้า (天時) ได้ดำเนินมาถึงยุคสุดท้ายปลายกัปแล้ว สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็เคยเมตตาไว้ว่า เวลานี้คือช่วงเวลาแห่งการเร่งสร้างบุญสร้างกุศลและเก็บเกี่ยวผลบุญ เพราะทุกครั้งที่มีโอกาสก็จะเหลือโอกาสน้อยลงอีกครั้ง เวลาไม่เคยรอใคร หากมีโอกาสในการบำเพ็ญปฏิบัติธรรม ก็ต้องพยายามคว้าไว้ให้เต็มที่ และจงจดจำคำสอนของพระธรรมจาริณี(ซือหมู่) ให้ขึ้นใจที่ว่า: 'หากผ่านหมู่บ้านนี้ไปแล้ว ก็จะไม่มีร้านค้าแห่งนี้อีกแล้ว' (โอกาสทองเช่นนี้ หากปล่อยให้หลุดมือไปแล้ว จะไม่มีวันหวนกลับมาอีก) พลาดโอกาสครั้งนี้ อาจไม่มีครั้งหน้าแล้ว