หนังงิ้วเบิกโรง(หนังกลางแปลง)โป๊ยเซียนอวยพร ป่วงเซียง จับเซียงเข้งสิ่ว (戏曲)潮剧:十仙庆寿 五福连

การฉายภาพยนตร์ให้เจ้าดู ก่อนทำการฉายภาพยนตร์ตัวอย่าง หรือภาพยนตร์เรื่องยาว จะต้องฉายภาพยนตร์โป๊ยเซียนเป็นลำดับแรกเสมอ โดยผู้ฉายหรือทีมงานจะต้องจุดธูปเทียนเพื่อบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของศาลเจ้าที่ตรงนั้นก่อน จึงจะทำการฉายได้ นอกจากนี้ เมื่อฉายภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายจบแล้ว จะต้องฉายภาพยนตร์โป๊ยเซียนเป็นการปิดท้ายอีกรอบหนึ่ง มีความหมายโดยนัยว่าเป็นการอัญเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์กลับ ซึ่งจะต้องปฏิบัติเช่นนี้ทุกคืนจนกว่าจะถึงวันสุดท้ายของงาน สำหรับการฉายภาพยนตร์โป๊ยเซียนปิดท้ายภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายนี้ ยุคหลัง ๆ ก็ไม่ได้เป็นถือปฏิบัติตายตัวแต่อย่างใด คือจะฉายหรือไม่ฉายก็ได้ แต่ถ้าบางเจ้าที่เขาเคร่งครัดเรื่องนี้จริง ๆ จึงจะมีการฉายในตอนท้าย ภาพยนตร์ “โป๊ยเซียน” นั้น เป็นภาพยนตร์ขนาดสั้น โดยได้ถ่ายทำบันทึกการแสดงอุปรากรจีน (งิ้ว) โดยมีเนื้อหาเพื่อเป็นการอัญเชิญและเคารพเทพยดาฟ้าดินทีละองค์จนครบทั้งแปด ฟิล์มภาพยนตร์ “โป๊ยเซียน” ชุดล่าสุดที่ใช้ฉายตามหนังกลางแปลงกันอยู่จนทุกวันนี้ เป็นฉบับที่สร้างโดย บุญเลิศ ส. โปรดักชั่น เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2530 โดยใช้นักแสดงงิ้วร่วมกับการถ่ายทำในสตูดิโอ ทำให้ดูสมจริงมากขึ้น และพูดเป็นภาษาจีนแต้จิ๋ว ส่วนเนื้อหานั้นแตกต่างจากฟิล์มภาพยนตร์ “โป๊ยเซียน” ชุดที่แล้วอยู่บ้าง ซึ่งได้แบ่งเนื้อหาออกเป็น 4 องก์ กล่าวคือ 1.องก์ที่หนึ่ง เป็นการรำอวยพรเพื่อเคารพเทพยดาฟ้าดินของเซียนทั้งแปด 2.องก์ที่สอง ออกเสียงเป็นภาษาจีนแต้จิ๋ว ว่า “เต็ก ยิ้ง เกี๊ยก” เป็นการรำอวยพร 3.องก์ที่สาม มีชื่อว่า “เซียงกี ซั้งจื้อ” เป็นตอนที่นางฟ้าได้ประทานเทวบุตรลงมาให้ ในเรื่อง กล่าวถึงตึ้งย้งซึ่งได้พบกับนางฟ้า นางฟ้าได้ตั้งครรภ์ เทวดามีโองการให้นางฟ้ากลับวิมาน เมื่อนางฟ้าได้คลอดเทวบุตรแล้ว เง็กเซียนฮ่องเต้ทรงมีเทวบัญชา สั่งมอบกุมารให้ตึ้งย้ง ณ คงคาสวรรค์ เทียนเอ๋อ 4.องก์ที่สี่ มีชื่อว่า “หลี ซี้ มิ้ง” เป็นการรำอวยพรเพื่อประสาทพรคล้ายวันเกิดของมารดาและเป็นการอัญเชิญ “โป๊ยเซียน” สำหรับฟิล์มชุดนี้ ทางผู้สร้างได้พิมพ์คำบรรยายของเนื้อร้องเป็นภาษาไทยไว้ด้วย ปัจจุบันฟิล์มภาพยนตร์ชุดนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของ ร้าน “เป็ดทอง” (ร้านจำหน่ายอุปกรณ์ภาพยนตร์กลางแปลงที่ด้านข้างศาลาเฉลิมกรุง) และยังมีการสั่งพิมพ์จากแล็บอยู่เนือง ๆ Cr.Thaifilm Cr.©Youtube : @LightStorm