म बोझ होइन | Ma Bojh Hoina | Emotional Nepali Song | बुढेसकालमा आमाबुबाको पीडा | Nepali Song 2026

आँगन छोडेँ, चौतारी छोडेँ, पसिनाले कमाएको संसार छोडेँ। तिम्रै बोलीको विश्वास गरी, आफ्नो सहर, घरबार छोडेँ। तिम्रो खुसी नै संसार ठानेँ, आफ्ना रहरहरू पछि सारेँ। नयाँ देश, नयाँ परिवेश, तिम्रो घरलाई आफ्नो मानेँ। न यताको भएँ, न उतैको रहेँ, हाँसेजस्तो गरी आँसु पिएँ। न यताको भएँ, न उतैको रहेँ, आफ्नै सन्तानको घरमा पराइ भएँ। म बोझ होइन… म बोझ होइन, तिम्रो रक्षक हुँ, जीवनको बाटो देखाउने शिक्षक हुँ। म बोझ होइन, तिम्रो शक्ति हुँ, तिम्रो सफलतामा समर्पित भक्ति हुँ। म बोझ होइन, तिम्रो संस्कार हुँ, तिमीलाई तिमी बनाउने आधार हुँ। तिम्रै लागि संसार बिर्सेँ, तिम्रै सन्तान काखमा खेलाएँ। तिमीलाई खुसी दिन सधैँ, बिस्तारै आफ्नै रहर त्यागेँ। तर आज यी हात काँप्न थाले, यी पाइला पनि थाक्न थाले। औषधि, अस्पताल, सहाराको बेला, मेरो उपस्थितिले तिम्रो मन दुख्न थाले। हिजो मेरो काख तिम्रो संसार थियो, आज मेरो दुःख किन बेकार भयो? मैले तिमीसँग केही मागेको थिइनँ, बुढेसकालमा चाहेको अलिकति माया थियो। म फर्कूँ भने, त्यो घर कहाँ छ? जिन्दगी बिताएको आँगन कहाँ छ? यहीँ बसूँ भने, आफ्नोपन कहाँ छ? मनको व्यथा बुझिदिने कोही कहाँ छ? महल चाहिन्न, न सुनको थाल, चाहिन्न मलाई केही बेमिसाल। माया मिसिएका दुई मीठा बोली, बुझिदिए पुग्छ मनको हाल। एक दिन तिमी पनि बूढो हुनेछौ, समयको ऐनाअगाडि उभिनेछौ। त्यो दिन हाम्रो त्याग सम्झनू, हामीले देखाएको बाटो नबिर्सनू। म बोझ होइन, तिम्रो रक्षक हुँ, जीवनको बाटो देखाउने शिक्षक हुँ। म बोझ होइन, तिम्रो शक्ति हुँ, तिम्रो सफलतामा समर्पित भक्ति हुँ। म बोझ होइन, तिम्रो संस्कार हुँ, तिमीलाई तिमी बनाउने आधार हुँ। म बोझ होइन… म बोझ होइन… तिम्रै आमा-बुबा हुँ।