Magsical - Englar lever lengst

Du lét meg sjå opp med augo fulle av lys eg trudde høgda var himmel og røysta di var sann Du heldt det så varsamt mellom hendene dine eg kalla det kjærleik du kalla det mitt Eg gav deg det skjøre eg aldri viste fram og du lærte deg forma på alt eg var redd for For eg trudde dei store var større enn oss eg trudde dei vakre ikkje kunne gå seg vill Englar lever lengst når vengene blir klepte når det som var uskyld blir brukt mot den som gav det Englar lever lengst når himmelen fell ned for sjølv når eg sluttar å elske deg skal eg hugse kven eg var Du såg meg i augo og visste kvar eg brast du kalla meg fortrolig medan du samla på det svake Eg trudde hendene dine var skapte for å løfte men nokre hender lærer seg å halde fast i staden Og noko vart forandra utan lyd, utan blod eit blikk som før var undring vart til forakt og svik For eg såg opp mot deg til nakken nesten brast medan du såg ned på meg og kalla det kjærleik Englar lever lengst når vengene blir klepte når det som var uskyld blir brukt mot den som gav det Englar lever lengst når himmelen fell ned for sjølv når eg sluttar å elske deg skal eg hugse kvem vi var Eg var aldri din sjølv då eg gav deg alt du åtte berre døra eg lét deg opne Og det du kalla svakheit var tillit utan rust det du kalla naivitet var hjartet mitt i dine hender Så hald på det vakre andletet og namnet blant dei store eg treng ikkje hate deg for å vite kva du gjorde Englar lever lengst når ingen ser dei falle når dei reiser seg i mørkret utan å bli det dei vart kalla Englar lever lengst når kjærleiken døyr for noko i meg overlevde det du prøvde å øydeleggje Englar lever lengst og kanskje er det difor eg framleis ser mot himmelen men aldri mot deg Eg ser framleis opp. Berre ikkje etter deg.