სიკვდილის შობა • სინდისი (ნაწილი 1) • ვაჟა-ფშაველა (სიმღერა & ტექსტი) | GVS

   / @georgian.vibe.syndicate     / georgian.vibe.syndicate     / georgian.vibe.syndicate     / georgian.vibe.syndicate   სინდისი / სვინიდისი ტექსტი: ჯერ ისევ სველი – ძმის სისხლით – ხელი ჰქონდა ძმის მკვლელსა, ცოდვისა მქნელსა. თან აქვს იმედი, რომ მისი ბედი აყვავდებოდა, წყენა პირველ მკვლელს აღარ ჰხვდებოდა. დამბადებელი შეიყვარებდა, საბრალო კაენ გაიხარებდა. მკვლელს ჰნახავს ღმერთი მხოლოდ მაღლითა და მის ცხოვრებას მოჰრწყავს მადლითა. კაენის გული, სავსე შურითა და შელესილი ფისით, მურითა, გათეთრდებოდა. როცა ძმის ხელით აბელ კვდებოდა, სიპისა ქვითა ძმას თავს რომ სჭრიდა, ატირდა ცაში ვარსკვლავთა კრება, ანგელოზთ გუნდიც მათ გვერდით კრბება. თვალთაგან ცრემლსა წვიმასებ სცრიან და ნორჩს ბუნებას ტირილსა ჰგვრიან. ზეცაში ზარი ნელ-ნელა იკვრის, „მოასვენებენ მკვდარს“ ეს ხმა ისმის; „სიკვდილი! მკვდარი!“ სამყარო იძვრის. ეს საზარელი ჩვენ შორის სიტყვა, პირველად იმ წუთს და იმ დროს ითქვა. ბოროტ სულთა ბრბო ახლო ხარხარებს: ერთი მეორეს იმას აბარებს, რაც ეშმაკთ მოდგმას დიდად ახარებს. მაშინ შეინძრა დიდრონი მთები და აბობოქრდა, აღელვდა ზღვები. ტყე იღვრებოდა ცხარე ცრემლადა, ყვავილოვანი მწვანე ველადა. ნადირი ტყისა, თევზები წყალთა, ყოველი არსი მთათა და ბართა, ყველა შფოთავდა, ყველა კვნესოდა, ეს შემზარავი ხმა რომ ესმოდა. ააკანკალა „სიკვდილმა“ ყველა ბუზი-ბზუილა და ჭიანჭველა. ისმის ტკრციალი, დიდი ზრიალი მეტყველ-პირუტყვთა ყოველ მხარესა; და მაშინდელი ჯერაც ატყვია ჭუჭყი და მური ცაზე მთვარესა. აბელის სისხლი იქცა დიდ ტბადა, ნისლმა შესუტა, ავიდა ცადა. შემდეგ ამ ნისლმა მთელი ქვეყანა მორწყო სისხლითა უხვად ყველგანა. მას აქეთია უძლურს ძლიერი, როგორაც ცხვარსა მგელი მშიერი, ჰმუსრავს და ჰყლაპავს. ხმელეთი სრულად ზღვაა სისხლისა და არ იწყნარებს სჯაბნის ვინც ვისა. კვნესით შობილნი კვნესითა ვკვდებით, მიწის საჭმელად ბოლოს ჟამს ვხდებით. #ვაჟაფშაველა #შობასიკვდილისა #კაენი #GeorgianVibeSyndicate #GVS #სიკვდილისდაბადება #სიკვდილისშობა #პირველისისხლი #აბელისსისხლი #კაენიდააბელი #GeorgianClassics #VajaPshavela #CainAndAbel