رحمان بابا د دنیا په عمارت کې مې هیڅ ثبات ونه لید

رحمان بابا د دنیا په عمارت کې مې هیڅ ثبات ونه لید یو په بل پسې رادرومي، هیڅ قرار مې ونه لید لکه باد د هسک په لور کې هسې تېر شو دا جهان د چا زوړ شو دا ځواني، د چا ځواني مې ونه لید که ته غواړې چې مدام په زړه آرام وې ای رحمانه د جهان په هیڅ کارونو کې مې سود ونه لید یاران هسې په وفا کې لکه اوښکې د باڼو دي چې یو ځل له سترګو پریوځي، بیا مې مل ونه لید ترجمه به فارسی (برای درک حس شعر) در عمارت و بنای این دنیا هیچ ثباتی ندیدم، (انسان‌ها) یکی پس از دیگری می‌روند و هیچ قراری ندیدم. این جهان مانند بادی که به سوی آسمان می‌وزد، گذشت؛ جوانیِ یک نفر پیر شد و من جوانیِ دگر را (پایدار) ندیدم. ای رحمان! اگر می‌خواهی که همیشه در دلت آرامش داشته باشی، (بدان که) من در هیچ‌کدام از کارهای این جهان سودی ندیدم. یاران در بی‌وفایی و رفتن، مانند اشکِ روی مژه‌ها هستند؛ که وقتی یک‌بار از چشم فرو افتادند، دیگر آن‌ها را همراه و همدم ندیدم. بدری