แม่ลำไพคิ้วขาวมาทุ่งกวางบ่อย มาคอยใครหนอ #ช้างป่าเขาใหญ่

วันนี้ วันที่ 10 กันยายน 2569 พบโขลงช้างเล็กๆ มีแค่ 4 สี่ชีวิต มาที่ทุ่งกวาง เธอคือแม่ลำไพ คิ้วขา พร้อมลูกๆของเธอคือฟ้าใส ใบหม่อน และหนูใบเฟิร์น หูแหว่ง เธอป้วนเปี้ยนอยู่บริเวณนี้ ตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน 2569 เหมือนพวกเธอรอใครอยู่ เราเจอโขลงแม่ด้วน แม่บุษบาเดินขี้นมา แต่ยังไม่มาถึงทุ่งกวาง แม่ลำไพ แยกออกมาตั้งแต่ต้นเดือนมิถุนายน 2569 แล้ว เราก็พบเธอที่ทุ่งกวางนี้ ในวันที่พี่สี พลายน้อยต้นกล้าและ ศรพรหม อยู่ในโขลง และ ณ เวลานั้น โขลงแม่ดวงดาวหางสั้นที่มีแม่ดวงแก้วและแม่บุญมี ก็ยังอยู่ แค่บังเอิญมาปาร์ตี้หญ้าคาแล้วเจอกัน จากนั้นก็แยกกันไป แม่ลำไพคิ้วขาว พาเอาฟ้าใส ใบหม่อนใบเฟิร์นแยกไป โดยไม่มีศรพรหม ซึ่งเป็นลูกชายแม่ลำไพคิ้วขาวติดตามไปด้วย เพราะศรพรหม โตพอจะแยกจากโขลงแล้ว หรือแม่ลำไพจะรอแม่ลำเพย ขนตายาว ที่แยกไปสองแม่ลูกกับสายฟ้า ไม่รู้ไปถึงไหน พบตัวสองแม่ลูกล่าสุด วันที่ 2 พฤษภาคม 2569 ก็เป็นเวลากว่า 5 เดือนแล้วที่ไม่เจอแม่ลำเพยขนตายาวอีกเลย แม่ลำไพ คิ้วขาว แม่พังอีกตัวที่มีอัตลักษณ์ที่จำง่าย เธอเป็นแม่พังตัวโตน่าจะโตที่สุดในเครือแม่ด้วน เธอมีขีดเส้นตรงเฉียงขี้นไป ที่ใบหูซ้าย และมีรอยเว้าที่ชายหูขวา แม่ลำไพคิ้วขาวนั้น ร่วมวัยแม่ด้วน และแม่ดวงดาวหางสั้นมานาน ก็ยังไม่รู้ว่าใครเกิดก่อนใคร คาดว่า นอกจากฟ้าใส ก็แม่ลำพู หูรูเล็ก ที่คาดว่าจะเป็นลูกสาวพังโตของเธอ มาเทียบความสูงของแม่ลำไพคิ้วขาว เมื่อเดินกับแม่ดวงดีและแม่ดวงเด่นจอมใจ ในระนาบการเดินเรียงหน้าเข้าหากล้องจะเห็นว่า เธอสูงกว่าแม่ดวงเด่นจอมใจ และแน่นอนสูงกว่าแม่ดวงดีมาก เพราะแม่ดวงดีตัวเล็ก แต่แม่ลำไพคิ้วขาว ถึงจะเป็นหมายเลขหนึ่งในเครือแม่ด้วน ในความเป็นแม่พังตัวโต แต่ถ้าในเขาใหญ่ แม่ลำไพ เสียตำแหน่งให้แม่บุญล้ำ ผู้ดำโดด ผู้โผล่มาทุ่งกวางในปลายเดือนพฤษภาคม 2569 มาพร้อมเด็กชายมนูญ ลูกชายของเธอ เป็นวัยที่หย่านมแล้ว แต่ยังตามแม่เพราะมีกันแค่นั้น เหมือนแม่ดำ จอมขวัญ มีต้นกล้าเดินเป็นเพื่อนในวัยชรา แม่บุญล้ำ เมื่ออยู่ในโขลงแม่ดวงดาวหางสั้น ที่มีแม่ดวงดาว แม่ดวงแก้วและแม่บุญมี สามแม่พังนี้ ดูเป็นพังน้อยระดับพี่เลี้ยงไปเลย แม่ลำไพคิ้วขาว มาโป่งทุ่งกวางบ่อยขี้น เธอกินโป่งบ่อยขี้น หรือเธอจะมีน้องให้หนูใบเฟิร์น วัยสองขวบปลาย ทำให้นึกถึงวันที่พบใบเฟิร์น หูแหว่งเลือดสาด แม่บุษบาผู้มีครรภ์ ไม่ยอมตามโขลงเข้าป่า ขัดใจลูกสาวกาวใจ เดินมากินโป่งลำพัง ทำเอาหนูกาวใจงอแงลั่นป่า แม่ลำไพก็อาจเป็นเช่นนั้น และ ถ้าใช่ ลูกน้อยเธออาจเป็นพลาย เพราะต้องการดินโป่งบำรุงกระดูกและงามากกว่าปกตินั่นเอง เรื่องนี้พลายทองปน มโนเอาอะนะ ไม่มีหลักวิชาการอะไรรองรับ ฟังไว้เฉยๆ อย่าได้หลงเชื่อพลายทองปน คนแต่งนิทานก็แล้วกัน ขอบคุณที่ติดตามรับชมรับฟัง ขอปิดท้ายคลิปด้วยเพลงที่มอบให้หนูฟ้าใส เป็นกำลังใจให้เธอครับ สวัสดีครับ