Σήμερα γιορτάζω Σήμερα δικάζω

Σήμερα που γιορτάζω Τον εαυτό μου τον δικάζω Ζυγίζοντας το παρελθόν μου Στέκομαι και λογαριάζω Κάθε λάθος κάθε ψέμα φόβο που κρατάω Μας στο τέλος λέω ζήσε!! σε κανέναν δεν το χρωστάω Σήμερα γιορτάζω, σήμερα δικάζω Μα μέσα μου και πάλι, όλα τα αγκαλιάζω Όλες τις ρήξεις, τις σκιές, τα χαμένα μου γιατί Σήμερα μου συγχωρώ ότι κι αν ήμουν μέχρι χθες Σήμερα μου αθωώνω όλη την ζωή Και ξεκινάω από την αρχή.. Σήμερα ανοίγω τα παλιά μου τα τεφτέρια Της φωνές που με κρατούσαν με τα ίδια μου τα χέρια Όσα με έμαθαν να σκύβω τα κοιτάζω σταθερά Κι ότι με έριχνε στο χώμα, τώρα γίνεται φτερά Μες στα μάτια μου περνάνε οι στιγμές σαν δικαστές Λένε έφταιξες μα ξέρω, πώς ζητούσαν απλώς να φταις Να χω κάτι να πληρώσω, να νιώθω πώς και εγώ μετράω Που αγάπη ήθελα να δώσω, και λίγο αγάπη να κρατάω Σήμερα γιορτάζω σήμερα δικάζω Μα του παρελθόν μου τα λάθη ολα τα αγκαλιάζω Τις στάχτες τα συντρίμια και όλες μου τις ρωγμές Σήμερα μου συγχωρώ, ότι κι αν ήμουνα ως χθες Και αν με κράτησαν οι φόβοι από όσα ήθελα να ζήσω Τους κοιτάζω δεν τους κρίνω να καούν θα τους αφήσω Σε μια φλόγα που ανάβει μέσα μου σαν ευκαιρία Σήμερα μου υπογράφω την δική μου ελευθερία Τώρα στήνω ένα τραπέζι για τα χρόνια τα παλιά Νάρθουν όλα και τα ωραία, αλλά και τα άλλα τα βαριά Τά κερνάω από τα δάκρυα μου, πού έγιναν παλιό κρασί Και ότι με πόνεσε αντίο, θα τραγουδάν όλα μαζί. Σήμερα γιορτάζω σήμερα δικάζω.. Και το παρελθόν μου ξαναλογαριάζω Όλα μου τα λάθη όλες τις σκιές Σήμερα αλλάζω, ότι ήμουν ως χθες.. Σήμερα που γιορτάζω τον εαυτό μου τον δικάζω Στέκομαι μπροστά μου, σαν ξένος σαν κριτής. Όλα τα παλιά μου λάθη, ευθεία τα κοιτάζω Σαν σπασμένα καθρεφτάκια, Κομμάτια της ψυχής.. Σήμερα λέω να μιλήσω δίχως φόβο Να μετρήσω πόσα ναι μου, έγιναν μόνο σιωπές Πόσα όνειρα μου, τα εγκατέλειψα στον τρόμο Και πόσες μου αλήθειες ντυθήκαν απάτες και σκιές Μα σήμερα, σήμερα σπάω την σιωπή μου σαν γυαλί Σήμερα, ναι!! σήμερα κρίνω και αθωώνω την ψυχή.. Γιορτάζω οσά αντεξα σε τούτη την ζωή Τα δάκρυα που έπνιξα σε όλη την διαδρομή Της νύχτες που δεν πίστευα πώς κάτι από αυτό θα βγει Και όμως εδώ ξημέρωσα, και ξανά απ' την αρχή Σήμερα που γιορτάζω τον εαυτό μου τον δικάζω Γράφω την απόφαση με μελάνι απ' το αίμα μου ζεστό Λέω στο παρελθόν μου φτάνει, άλλο δεν τρομάζω Και αφήνω χώρο να ανθίσει, κάτι νέο φωτεινό Σήμερα λέω να μου δώσω ένα χάδι Να με δω σαν φίλο και όχι σαν εχθρό Να συγχωρήσω το παιδί που έκλαιγε μόνο του το βράδυ Και σήκωνε ξανά κεφάλι μακριά απ' τον κάθε τον γκρεμό Σήμερα γιορτάζω τον εαυτό μου τον δικάζω Οτι έσπειρα στον πόνο τώρα από την πληγή το βγάζω Στέκομαι μπροστά μου σαν ενοχος και σαν κριτής Και με συγχωρώ για το κάθε λάθος της διαδρομής Σήμερα γιορτάζω τον εαυτό μου τον αλλάζω Μόνο τη φωνή που μου ψιθυρίζει σταμάτα, όλα τα σβήνω Όλα αυτά που έζησα πίσω μου τα αφήνω.. Και από το βήμα της καρδιάς μου ορκίζομαι ξανά Να μ αγαπώ όπως κανείς δεν με αγάπησε σωστά .!!