4-HÜCRENİN İLK YEMİNİ

Düştüm bir rahme, daha ilk hücremde, Bir ses yankılandı karanlık gecemde. "Erkek olmalıydı, gitmeliydi keder," Otonom sistemim o an yemin eder: "Kız olmak tehlikeli, sakla dişil özünü, Kuşan eril zırhını, sertleştir yüzünü... " Akmadı o sevgi, buz tuttu sular, Kas katı kesildi o günden beri rahimdeki duvar... Ama duydum o fetal seslerin yalanını, Gördüm hücrelerime örülen o hipnoz ağını! Anne, senin beklentin, senin o eski sızın, Kaderim değil benim, ben bir dişil yıldızım! Yırtıyorum o ilk kontratı, bırakıyorum yükünü, Geri alıyorum bugün unuttuğum o dişil gücümü! Ben kadınım, ben tamım, hak ederek geldim, Bu yeryüzü yatağına neşeyle indim. Eriyor o eril zırh, gevşiyor o katı kaslar, Hücrelerimde şimdi kutsal bir neşe başlar. Sıcak bir amniyon sıvısı, sevginin altın nurları, Şifayla mühürlendi rahmin o saklı yolları...