Χελμός, Προφήτης Ηλίας, 2282m

08-02-2020. Όλα τα είχε αυτή η μέρα…την καλή παρέα, την περιπετειώδη διάθεση, έναν υπέροχο καιρό, χαμόγελα, πειράγματα, ένα κοιμισμένο και κρυμμένο στην πρωινή ομίχλη χωριό Πλανητέρο απ’όπου ξεκινούσε η πορεία μας για την κορυφή του Προφήτη Ηλία, 2282m, μα πάνω απ’όλα είχε ένα μαγικό και υπέροχο βουνό που μας περίμενε να το ανακαλύψουμε, μια απαιτητική ανάβαση με +1600m, με χιόνι και με μικρή την μέρα, που δεν ήταν σύμμαχός μας αυτή την φορά. Αχ ο χρόνος!!! Εγώ προσωπικά είχα επισκεφτεί το βουνό αυτό από την άλλη πλευρά, ανεβαίνοντας στην ψηλότερη του κορυφή, την Ψηλή Κορυφή. Όμως αυτά που είδαν τα μάτια μου – μας δεν μπορώ να τα περιγράψω, πιστεύω ότι θα είναι λίγο, θα χαλάσει την μαγεία, το παραμύθι, θα τσαλακώσει την περηφάνειά του…είχα τυφλωθεί από την άγρια ομορφιά του τοπίου, από την μεγαλοπρεπή κορμοστασιά της αγέρωχης αυτής κορυφής, από την ατελείωτη διαδρομή με συνεχόμενα ανεβάσματα και κατεβάσματα, από το μεγάλο και ατελείωτο ανάπτυγμα, που ο λίγος χρόνος δεν μας άφησε να το τιθασεύσουμε…εκεί στα 2000m το αποχαιρετήσαμε …και αυτό μας αποχαιρέτησε, με τον τρόπο του, διώχνοντας τα εναπομείναντα σύννεφα από το πρόσωπό του, δείχνοντας μας την ομορφιά του και προκαλώντας μας με αυτόν τον τρόπο να του έλθουμε ξανά…