Pasar Bolu targ- SPA bawołów i świń Sulawesi Indonezja

Pasar Bolu- słynny, największy w całej Indonezji targ bawołów i świń, zlokalizowany w miejscowości Rantepao w regionie Tana Toraja na wyspie Sulawesi czyli typowych ofiar składanych na torajowym pogrzebie. Torajowie wierzą, że złożone w ofierze zwierzęta pomagają zmarłemu znaleźć drogę do bram kolejnego świata, czyli niebios. Bez nich człowiek sobie nie poradzi i błąka się zawieszony w niebycie gdzieś między niebem a ziemią. W Tana Toraja sytuacja bawołów jest wyjątkowa. Te zwierzęta są tam traktowane z ogromnym szacunkiem i niemal królewską troską przez całe swoje życie. Wynika to bezpośrednio z wierzeń Toradżów – bawół nie jest dla nich zwykłym inwentarzem, ale świętym przewodnikiem duszy zmarłego do raju. Im silniejszy, piękniejszy i zdrowszy bawół, tym bezpieczniejsza i bardziej prestiżowa podróż zmarłego przodka. W Pasar Bolu zwierzęta są niezwykle pielęgnowane, to takie SPA dla zwierząt. Bawoły są myte szamponami i szczotkowane nawet kilka razy dziennie, aby ich skóra i sierść lśniły. W gorące dni właściciele regularnie odprowadzają je do cienia i polewają chłodną wodą, chroniąc przed poparzeniami słonecznymi. Karmione są najlepszą paszą Właściciele codziennie ścinają dla nich najświeższą, wyselekcjonowaną trawę z górskich rejonów. Zwierzęta są regularnie masowane, a w nocy rozpala się wokół nich specjalne, bezpieczne ogniska dymne, które mają odganiać komary i muchy, by bawoły mogły spokojnie odpocząć.Te najcenniejsze okazy zwłaszcza łaciate Tedong Bonga nigdy w życiu nie pociągnęły ani jednego pługa i nie przepracowały ani minuty na polu ryżowym. Ich rolą jest dobrze wyglądać i cieszyć się pełnym komfortem aż do dnia ceremonii. Dla wielu rodzin Toradżów bawół staje się wręcz pełnoprawnym członkiem domostwa, a więź między opiekunem a zwierzęciem bywa bardzo silna. W kulturze Toradżów hierarchia bawołów jest niezwykle skomplikowana. O ich statusie, roli w ceremonii oraz cenie decyduje unikalna kombinacja cech: ubarwienie (maść), układ plam, kolor oczu, kształt i długość rogów, a nawet kierunek, w którym układa się owłosienie na ciele. Toradżowie dzielą bawoły na kilkanaście bardzo precyzyjnych kategorii. Klasa Królewska: Bawoły Łaciate i Albinosy. To absolutna elita. Są to unikalne anomalie genetyczne (częściowy lub pełny albinizm), które charakteryzują się jasną skórą, czarnymi plamami oraz specyficznymi, jasnymi, wręcz "szklanymi" oczami. Ich ceny osiągają równowartość luksusowych samochodów lub domów. Tedong Saleko, najwyższy możliwy status i najdroższy bawół na świecie. Ma niemal białą lub jasnoróżową skórę pokrytą idealnie rozmieszczonymi czarnymi lub ciemnymi łatami. Posiada nieskazitelnie białe oczy. Uznawany za najdoskonalszego przewodnika duszy. Tedong Lotong Boko,ten bawół jest niemal cały czarny, ale na grzbiecie posiada jedną, wielką, białą plamę, która przypomina rzucone na niego białe siodło lub koc.Tedong Bonga,posiada białe plamy głównie na głowie, szyi i nogach, podczas gdy reszta tułowia pozostaje ciemna. Tedong Bulan, klasyczny, całkowicie biały lub różowy bawół albinos (bez czarnych plam). Choć jest rzadki,ustępuje ceną łaciatemu Saleko, ponieważ Toradżowie najbardziej cenią kontrastowy wzór plam. Klasa Wojowników: Tedong Balian W tej kategori kluczowa staje się potęga anatomii, samiec o gigantycznych, majestatycznych rogach, których rozpiętość może przekraczać dwa metry. Rogi te rosną poziomo na boki, a ich końce wyginają się ku górze. Te bawoły pełnią na pogrzebie rolę "strażników" lub liderów całego stada ofiarnego. Klasa Średnia: Bawoły ze Znakiem Todi Są to zazwyczaj klasyczne, ciemne bawoły wodne, ale posiadające jedną, bardzo konkretną cechę wyróżniającą. Tedong Todi', Czarny bawół, który na samym środku czoła, między oczami, ma idealnie białą plamę, przypominającą gwiazdę lub trzecie oko. Końcówka jego ogona również musi być biała. Tedong Sokko, Bawół, którego rogi rosną w nietypowy sposób – zamiast unosić się w górę, wyginają się stromo ku dołowi, niemal krzyżując się pod gardłem zwierzęcia. Klasa Robotnicza: Bawoły zwykłe Tedong Sambao. To standardowe, jednolicie szare lub czarne bawoły azjatyckie. Drugie niezwykle ważne miejsce zaraz po bawołach zajmują świnie zwane Bai. Choć nie otacza się ich aż tak mistycznym, niemal boskim kultem i nie mają swoich „klas królewskich” jak bawoły albinosy, to ich rola społeczna, rytualna i kulinarna jest gigantyczna. Podczas gdy bawoły są przewodnikami duszy w zaświatach, świnie mają za zadanie zbudować i utrzymać relacje społeczne na ziemi. Pogrzeby Rambu Solo trwają dniami i przyciągają tysiące gości. Wszystkich tych ludzi trzeba nakarmić, a podstawą menu jest właśnie wieprzowina najczęściej pieczona w bambusowych tubach. W Tana Toraja każda podarowana świnia jest skrupulatnie zapisywana w rodzinnych księgach. Jeśli rodzina X idzie na pogrzeb do rodziny Y i przynosi wielką świnię, rodzina Y ma formalny, społeczny obowiązek oddać świnię o dokładnie takich samych lub większych gabarytach, gdy umrze ktoś z rodziny X.