Tadeusz Łomnicki: UMARŁ NA SCENIE 7 DNI PRZED PREMIERĄ! Ostatnie słowa, które mrożą krew

Tadeusz Łomnicki — jeden z najwybitniejszych polskich aktorów XX wieku — zmarł 22 lutego 1992 roku podczas próby do „Króla Leara” w Teatrze Nowym w Poznaniu. Do premiery spektaklu pozostało zaledwie siedem dni. Miał 64 lata. Jego ostatnie słowa wypowiedziane na scenie brzmiały: „Więc jakieś życie świta przede mną”. Kim naprawdę był Tadeusz Łomnicki? Jak wyglądała droga aktora, który zachwycał publiczność jako Michał Wołodyjowski, tworzył niezapomniane kreacje teatralne i współpracował z takimi twórcami jak Andrzej Wajda, Krzysztof Kieślowski i Jerzy Hoffman? Dlaczego pod koniec życia, mimo ogromnego talentu i dorobku, miał trudności ze znalezieniem roli, na którą czekał przez lata? Ta historia prowadzi od dzieciństwa w Podhajcach, przez sukcesy w Teatrze Współczesnym, rolę Artura Ui, działalność w PZPR i rezygnację z członkostwa w partii po wprowadzeniu stanu wojennego, aż po ostatnie miesiące życia i tragiczny finał pracy nad „Królem Learem”. To również opowieść o pięciu małżeństwach, trudnym charakterze, samotności artysty oraz książce „Król Lear nie żyje” Marii Bojarskiej, która wywołała dyskusję o prywatnym życiu wielkiego aktora. Czy Tadeusz Łomnicki został pokonany przez własną ambicję, przemęczenie i bezkompromisowe podejście do aktorstwa? Medyczną przyczyną jego śmierci był zawał serca. Pytanie o cenę, jaką zapłacił za życie podporządkowane scenie, pozostaje jednak jednym z najbardziej poruszających elementów jego biografii. W materiale wykorzystano informacje i konteksty biograficzne związane z archiwami Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego (FINA), materiałami Teatru Nowego w Poznaniu i Teatru Telewizji, archiwami Telewizji Polskiej, publikacjami tygodnika „Polityka”, dokumentem „Biegiem, biegiem” oraz książką Marii Bojarskiej „Król Lear nie żyje”. Warto również sięgnąć do opracowań poświęconych polskiemu teatrowi powojennemu, działalności Tadeusza Łomnickiego i historii Teatru Na Woli. To opowieść o talencie, ambicji, polityce, samotności i człowieku, który nie potrafił przestać grać.