วิชากลับ ป.ธ.7ครั้งที่1 ข้อ2-3

ดำเนินความว่า พระอาจารย์ผู้เมื่อจะสังวรรณนำอรรถแห่งพระสูตร กล่าวเหตุเกิดแห่งพระสูตรและการกำหนด ก่อนแล้ว จึงสังวรรณนำอรรถในภายหลัง เพราะฉะนั้น ข้ำพเจ้า จะกล่าวเหตุเกิดแห่งพระ สูตรเป็นต้น ฯ แท้จริง พระสูตรทั้งหมด มีเหตุเกิด ๔ อย่ำง คือ เกิดเพราะอัธยาศัยของตนเอง ๑ เกิดเพราะ อัธยาศัยของผู้อื่น ๑เกิดเพราะเกิดเรื่องขึ้น ๑ เกิดเพราะอำนาจแห่งคำถาม ๑ ฯ ในเหตุเกิด ๔ อย่ำงนั้น สูตรทั้งหลายมีทวยตำนุปัสสนำสูตรเป็นต้น เกิดเพราะอัธยำศัยของตนเอง เมตตสูตรเป็นต้น เกิดเพราะอัธยาศัยของผู้อื่น อุรัคคสูตรเป็นต้น เกิดเพราะเกิดเรื่องขึ้น วัมมิกสูตรเป็นต้น เกิดเพราะอำนาจคำถาม ฯ ในเหตุเกิดเหล่านั้น เหตุเกิดเพราะอำนำจคำถาม ท่านประสงค์ในมงคลสูตรนี้ ฯ แม้มงคลสูตร ก็เกิดขึ้นเพาระอำนาจคำทูลถามแท้ฯ ๒. ในข้อนั้น มีคำกล่าวโดยลำดับ ดังต่อไปนี้ ดังได้สดับมา มหาชนในชมพูทวีป ประชุมกันในที่นั้น ๆ มีประตูเมืองศาลาว่าราชการและที่ประชุม เป็นต้น ถึงให้เงินและทอง ยังกันและกันให้เล่าเรื่องของพวกพาเหียรมีประการต่างๆ มีเรื่องนำนางสีดามาเป็นต้น ฯเรื่องหนึ่ง ๆ โดยล่วงไป ๔ เดือนจึงจบ ฯ วันหนึ่ง เรื่องมงคล เกิดขึ้นในที่ประชุมนั้นว่า อะไรหนอ เป็นมงคล อารมณ์ที่ทราบแล้วหรือ เป็นมงคล ใครเล่า รู้จักมงคล ฯ ทีนั้น ชายผู้หนึ่งนามว่า ทิฏฐมังคลิกะ เอ่ยขึ้นว่าข้าพเจ้ารู้จักมงคล รูปที่เห็นแล้ว เป็นมงคลในโลก รูปที่สมมติว่าเป็นมงคลยิ่ง ชื่อว่ารูปที่เห็นแล้ว คือ คนบางคนในโลกนี้ ลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ เห็นนกแอ่นลมบ้าง มะตูมอ่อนบ้าง หญิงมีครรภ์บ้าง เด็กชายทั้งหลายผู้ประดับตกแต่งแล้วบ้ำง หม้อน้ำเต็มบ้าง ปลาตะเพียนแดงสดบ้าง ม้ำอาชาไนยบ้าง รถเทียมม้าอาชาไนยบ้าง โคถึกบ้าง แม่โคบ้าง โคแดงบ้าง หรือเห็นรูปเช่นนั้นอย่างใดอย่างหนึ่ง แม้อื่น ซึ่งสมมติว่ำเป็นมงคลยิ่ง นี้ เรียกว่ารูปที่เห็นแล้วเป็นมงคล ฯ