คืนหลอน ep.11 | บ้านพักครูหลังเก่า..กับวิญญาณครูสุดเฮี้ยน

แสงแดดสีส้มจัดในช่วงปลายฤดูฝนสาดส่องกระทบกับป้ายต้อนรับเข้าสู่จังหวัดอำนาจเจริญ ล้อรถกระบะเก่า ๆ ของครูโบ้ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดตามสภาพถนนลูกรังที่คดเคี้ยวผ่านทุ่งนาและแนวต้นไม้ใหญ่ ​โบ้เพิ่งสอบบรรจุเข้ารับราชการครูได้หมาด ๆ ด้วยความที่เป็นคนกรุงเทพฯ และจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยชื่อดังในเมืองหลวง การถูกบรรจุมาสอนที่โรงเรียนขนาดเล็กประจำตำบลในอำนาจเจริญ จึงเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ไกลบ้านที่สุดเท่าที่เขาเคยสัมผัสมา ​รถกระบะเลี้ยวเข้ามาจอดสนิทบริเวณลานหน้าอาคารเรียนชั้นเดียวเก่า ๆ รอบบริเวณเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ครึ้ม ทั้งต้นมะขาม ต้นสะเดา และกอไผ่ที่พรกระจายอยู่หนาตา บรรยากาศเงียบสงบจนได้ยินแต่เสียงจิ้งหรีดและลมพัดใบไม้เสียดสีกัน ​"มาถึงแล้วเหรอครับครูโบ้ ทางนี้ ๆ" ​เสียงทักทายจาก ครูสมชาย ครูผู้ช่วยสอนรุ่นพี่ผิวเข้มรูปร่างสิงห์คะนองนาเดินยิ้มกว้างเข้ามาหา โบ้รีบดับเครื่องยนต์แล้วก้าวลงจากรถยกมือไหว้ทักทายด้วยความนอบน้อม ​"ครับครูสมชาย ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยมารับและคอยประสานงานเรื่องที่พักให้ผม" โบ้กล่าวด้วยรอยยิ้มเหนื่อยอ่อนจากการขับรถทางไกลมากว่าสชม. ​"ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนบ้านหนองไฮครับครู เรื่องที่พักนี่โชคดีมากนะที่บ้านพักครูหลังเก่าเพิ่งปรับปรุงเสร็จ แม้จะดูเก่าไปนิดแต่วิวดี ติดกับแนวป่าและสวนหลังโรงเรียนเลย เดินไปห้องเรียนไม่ถึงสองนาที" ครูสมชายพูดพลางช่วยยกกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ลงจากกระบะหลัง #เล่าเรื่องผี#เรื่องหลอน#คืนฟังผี#บ้านพักครูหลังเก่า..กับวิญญาณครูสุดเฮี้ยน สงวนลิขสิทธิ์ Copyright ©All Right Reserved