Sultan Hz.: Resulullah'a (a.s.v.) muhabbetimiz artmıyorsa o işi yapmayın !

İnsanın gönlünde, Allah’ın ve O’nun Habibi s.a.v.’in muhabbetini evliyaullah tutuşturur. Onlar, Cenab-ı Hakk’ın rızasını kazanmış ve murad-ı ilâhide fena bulmuş zatlardır. Kişi onları görünce Cenab-ı Mevlâ’yı hatırlar. Kendisini, dünyalık kaygı, gam ve kederlerden kurtulmuş olarak, ulvi bir alemde hissetmeye başlar. Hatta öyle bir hal almaya başlar ki, “keşke zaman dursa da, bu yüce huzurdan, manevi iklimden hiç ayrılmasam” diye dua etmeye başlar. Bu manevi huzurdan ayrılık zamanı gelince yürekler hasretle yanar, büyük bir hasretle vuslat beklenmeye başlanır. Şu unutulmamalıdır ki; evliyaullahın muhabbeti, insanı muhabbet-i Habib-i Kibriya’ya; Habib-i Kibriya’nın muhabbeti de Muhabbetullah’a, yani Allah’a vuslata götürür. Bu yolun temeli ise, kişinin zahirde ve batında sohbet üzere bulunmasıdır. (HAYAT DENGEMİZ S:193)