Перейти к содержимому

خانم احمد ظاهر فخریه در مورد زندگی و مرگ او سخن میگوید Ahmad Zahir wife Fakhria taking about him

Abir Khan

0:00 / 0:00

خانم احمد ظاهر فخریه در مورد زندگی و مرگ او سخن میگوید Ahmad Zahir wife Fakhria taking about him

11 263 просмотра · 1 г. назад
Abir Khan
6,27 тыс. подписчиков
11 263 просмотра · 1 г. назад
اینم یک عکس نایاب احمد ظاهر تقدیم شما عزیزان،به مناسبت 24 خرداد(جوزا) روز تولد و شهادت فقید مرد هنر. و یک نوشته ناب خراسانی عزیز. سال‌شمار زندگی احمد ظاهر --------------------------------- نام و تخلص: احمد ظاهر نام پدر: دکتر عبدالظاهر نام برادر: آصف ظاهر نام خواهر: ظاهره ظاهر و بلقیس ظاهر ازدواح: بار اول با بانو ناجیه بار دوم با خالده(ازدواج اجباری) و بار سوم با فخریه. فرزندان: رشاد ظاهر از بانو ناجیه و شبنم از بانو فخریه تحصیلات: فارغ دانش‌سرای عالی کابل(دارالمعلمین) و دانشگاه بمبیی در هندوستان. ------------------------------------------------------------------------------------------------ 1325 24 جوزا روز یک‌شنبه تولد در کابل. 1343 اجرای اولین کنسرت در لیسه حبیبیه به مناسبت روز معلم. 1343 اجرای دومین کنسرت در لیسه زرغونه. 1344 تشکیل اولین گروه آماتور در لیسه حبیبیه. 1346 سفر به هند با خانواده. 1348 برگشت دوباره به کشور. 1348 سبت اولین آهنگ در رادیو (آخر ای دریا). 1351 اجرای کنسرت به نفع اداره مبارزه با بی‌سوادی در کابل ننداری. 1352 اجرای کنسرت در بخش زنانه زندان ده‌مزنگ. 1352 اولین سفر رسمی به ایران بنا به دعوت رادیو تلویزیون ایران. 1352 زندانی شدن به مدت نه ماه (به اتهام قتل خالده؛ که ثابت شد احمد ظاهر از حادثه بی خبر بوده و هیچ گاهی دست به چنین عمل شوم ضد انسانی نزده است بلکه این یک دسیسه بود که به خاطر شکنجه دادن احمد ظاهر از طرف عده‌ای اوباش طرح ریزی شده بود.) 1353 اجرای کنسرت به حمایه از طفل و مادر در تالار وزارت صحت عامه. 1353 نشر نوار چهارم افغان موزیک. 1353 نشر نوار پنجم افغان موزیک(اواخر سال). 1354 اجرای کنسرت به نفع کانکور زده‌ها. 1354 نشر اولین نوار موزیک سنتر(اواسط سال). 1354 اجرای کنسرت در تالار رادیو افغانستان. 1354 اجرای کنسرت در سینما بریکوت. 1355 نشر نوار لیلی لیلی لیلی جان موزیک سنتر. 1355 نشر اولین نوار آریانا موزیک. 1355 اجرای کنسرت بهاری در هتل انتر کانتننتال. 1355 دومین سفر رسمی به ایران. 1356 اجرای کنسرت در مزار شریف. 1356 نشر نوار با ستاره‌ها. 1356 نشر نوار یازدهم و دوازدهم افغان موزیک. 1357 نشر نوار تو بامنی موزیک سنتر(اوایل سال). 1357 نشر دومین نوار آریانا موزیک(اواسط سال). 1357 نشر نواز سیزدهم افغان موزیک. 1357 اجرای کنسرت در پول تخنیک کابل. 1357 اجرای کنسرت به نفع صلح و همبسته‌گی. 1357 زندانی شدن کوتاه مدت از طرف رژیم خاین ترکی بدون کدام دلیل. 1357 ثبت آخرین آهنگ در رادیو کابل(باده‌ها خالیست خالی). 1358 18 جوزا اجرای آخرین کنسرت قبل از ترور. 1358 23 جوزا روز چهار شنبه ترور و شهادت این ابرمرد موسیقی افغانستان. -------------------------------------------------------------------------------------- مرد نمیرد به مرگ مرگ از او نام‌جوست نام چو جاوید شد مردنش آسان کجاست *************************** ندا بر آسمان سوخته‌ی هنر، فریاد از عمق تاریخ خاموش! در بیست‌وچهارم جوزای سال ۱۳۲۵ هجری خورشیدی، ستاره‌ای در آسمان هنر افغانستان طلوع کرد. کودکی چشم به جهان گشود که بعدها با صدایش دل‌ها را لرزاند و موسیقی را معنا بخشید: احمد ظاهر! اما دریغ! همین روز، بیست‌وچهارم جوزا، در سال ۱۳۵۸، آن ستاره درخشان در دل شب خاموش شد. او تنها ۳۳ سال زیست، اما عمری سرشار از هنر آفرید. هنجره‌اش راز هستی را می‌سرود، ترانه‌هایش آیینه دل ملت بود، وجودش تندیس زنده فرهنگ و موسیقی این سرزمین. آه ای روزگار! راز قتلش هنوز سربسته مانده… سال‌ها گذشت و هیچ‌کس نگفت: چه دستی او را خاموش کرد؟ چرا؟ برای که؟ دولتمردانِ بی‌درایت، در چوکی‌های فرهنگ نشستند، معاش گرفتند، اما حتی یک گام برای کشف حقیقت برنداشتند! احمد ظاهر را با گلوله خاموش کردند، اما صدا نرفت… یاد نرفت… نغمه نرفت… سنگی از اوج کوه افتاد… جویباری خشکید… گرداب مرگ خاموش ماند… او اسطوره تابان موسیقی افغانستان بود، الماسی از شرق، هنجره طلایی ما، بلبل شوریده‌ی حبیبیه، نغمه‌خوان کابل، و صدای تمام فارسی‌زبان‌های جهان. اکنون او در میان ما نیست، اما نغمه‌هایش، همچنان در جان مردم جاری‌ست. در هر خانه، در هر دل، در کوچه‌های خاطره. ای احمد ظاهر! تو رفتی، اما ترانه‌هایت، روحت، یادت، تا ابد چون میراثی مقدس زنده خواهد ماند. Нидо бар осмони сухтаи ҳунар, фарёд аз умқи таърихи хомӯш! 24-уми Ҷавзои соли 1325 Ҳиҷрии Шамсӣ ситорае дар осмони мусиқии Афғонистон тулуъ кард — Аҳмад Зоҳир! Бо овози пурҷазбааш қалбҳоро ларзонд, мусиқиро маъно дод ва шеъру ишқро зинда кард. Аммо афсӯс… Ҳамин рӯз, дар соли 1358, он ситораи дурахшон фурӯ нишаст. Танҳо 33 сол умр дид, вале зиндагии кӯтоҳаш саршор аз ҳунар буд. Қатлаш то имрӯз роз боқӣ мондааст. Солҳо гузашт, аммо ҳақиқат рӯ нашуд. Давлатмардони беинсоф дар курсиҳои фарҳанг нишастанд, маош гирифтанд, вале нагуфтанд: кӣ кушт? чаро кушт? Аҳмад Зоҳирро бо тиру хиёнат хомӯш карданд, аммо садояш намурд, нидояш аз дилҳо нарафт! Санг аз қуллаи кӯҳ афтод... Ҷӯйборе хушк шуд... Гирдобе хомӯш монд... Ӯ устураи тобони мусиқии Шарқ буд, балбули дилҳои форсизабон, сарояндаи Кабули азиз. Имрӯз миёни мо нест, аммо сурудҳояш — мероси муқаддасанд, ва то абад дар қалбҳо зинда мемонанд. خاطرات احمد ظاهر سالگرد احمد ظاهر زندگی احمد ظاهر آهنگ های احمد ظاهر سالگرد تولد احمد ظاهر سالگرد مرگ احمد ظاهر رفیق احمد ظاهر Хотираҳои Аҳмад Зоҳир Солгарди Аҳмад Зоҳир Зиндагии Аҳмад Зоҳир Сурудҳои Аҳмад Зоҳир Солгарди таваллуди Аҳмад Зоҳир Солгарди вафоти Аҳмад Зоҳир Дӯсти Аҳмад Зоҳир