Ziya Osman SABA ✏ Beyaz Ev

❤BEYAZ EV❤ 🌼🌼🌼 Gözlerimin önünde hep aynı beyaz ev. Her dağ yamacına kurduğum, Beliren her su kenarında, Pembe damlı, yeşil pancurlu, balkonlu, Balkonuna tırmanan sarmaşık. Gece, pencerelerinden sızacak ışık, Kışın tütecek bacası. 🌹🌹🌹 Kapıyı ittiğinde çalacak bir çıngırak. -Duyuyorum o sesi şimdiden, berrak… Geçeceğim yol, çıkacağım üç basamak, Ellerinden sıyırıp atacağım eldiven, Her halin, gülüşün,kokun.. Bütün ruhunla sen! 💎💎💎 Ah, bütün bir ömür bırakmayacağım el, Okşayacağım saç, dinleyeceğim ses, Bakmakla doymayacağım yüz. Açık pancurlardan o gün dolacak gündüz. O günkü hava, Bir kapıyı açman, dolaşman sofada. Şaşıracağım: Böyle gezinen kim? -Evim! Evim!.. Ellerimle asacağım Camlarına perdelerini. 🎙🎙🎙 Yatak odasında düsüneceğiz bir an İki kişilik karyolanın yerini... Yatak odamız, yemek odası, kiler Raflarında ellerinle yapılmış reçeller. Karşı karşıya oturacağımız sofra, Sürahide ışıldayan su, Yazın, rüzgâra koyacağımız testi; 🎻🎻🎻 Senin yatacağın öğle uykusu... Sararacak bir yandan çardaktaki üzümler, Kâh esecek rüzgâr, kâh dinleyeceğiz yağmuru, Kâh karlarla bembeyaz kesilecek çimenler. Hep geçireceğiz içimizden: Hayat beraber, ölüm beraber... 🔥🔥🔥 Şu göklerin altında, Olacağız o kadar bahtiyar. Çıkıp odalarından çocuklarımız da.. Beyaz evimizde gülüşecekler, Uzun kış geceleri dizlerimizde, Göz göze bakışacak, mangalı eşecekler… ✏✏✏ Ziya Osman SABA,