آنقدر مستم که از چشمم شراب آید برون (اکبر نیکزاد Akbar Nikzad)

ساقیا یک جرعه ده زان آب آتشگون به من در میان پختگان عشق او خامم هنوز آنقدر مستم که از چشمم شراب آید برون وز دل پر حسرتم دود کباب آید برون صبحدم چون رخ نمودی شد نماز من قضا سجده کی باشد روا چون آفتاب آید برون یار من در مکتب و من در سر راه منتظر منتظر بودم که یارم با کتاب آید برون یار من در نیمه شب گر بی نقاب آید برون زاهد صد ساله از مسجد خراب آید برون