Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ (Πολιτεία Μύθος Νο 2)

Περισσότερες πληροφορίες: ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟ Ζ’ « Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ» [514a] μετὰ ταῦτα δή, εἶπον, ἀπείκασον τοιούτῳ πάθει τὴν ἡμετέραν φύσιν παιδείας τε πέρι καὶ ἀπαιδευσίας. Και τώρα μετά από όλα αυτά, είπα εγώ, να εισέλθεις σε αυτήν την ιδιαίτερη κατάσταση (πάθος), και να οραματιστείς (ἀπείκασον) χρησιμοποιώντας τις ανώτερες ψυχικές δυνάμεις που έχει ένας άνθρωπος σαν και εμάς (ἡμετέραν φύσιν), τις διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους που εκπαιδεύονται (παιδεία) και σε αυτούς που παραμένουν απαίδευτοι. Απεικάζω = εκφράζω με εικαστικά μέσα, παρομοιάζω, φαντάζομαι, εννοώ. ἰδὲ γὰρ ἀνθρώπους οἷον ἐν καταγείῳ οἰκήσει σπηλαιώδει, Παρατήρησε λοιπόν την συμπεριφορά αυτών των απαίδευτων ανθρώπων, που πιστεύουν ότι ζούνε επάνω στην επιφάνεια της Γης, ενώ οι συνθήκες της ζωής τους μοιάζουν περισσότερο σαν να κατοικούν μέσα στο περιβάλλον ενός σπηλαίου. Κατάγειος = αυτός που βρίσκεται κάτω αλλά και επάνω στην γη. ἀναπεπταμένην πρὸς τὸ φῶς τὴν εἴσοδον ἐχούσῃ μακρὰν παρὰ πᾶν τὸ σπήλαιον, [Αυτός ο σπηλαιώδης χώρος που είναι η επιφάνεια της γης, αποτελεί μία ιδιαίτερη κατασκευή που δεν γίνεται εύκολα κατανοητή]. Η είσοδός του είναι πολύ μακριά σε μήκος (μακρὰν) έτσι που να καλύπτει ολόγυρα ολόκληρη την έκτασή του (παρὰ πᾶν), αλλά ταυτοχρόνως και πλήρως ανοιχτή από παντού (άναπεπταμένην), έτσι ώστε το φως να εισέρχεται μέσα σε ολόκληρη την έκτασή του.