BITWA O MOSKWĘ 1941: Początek totalnej klęski Wehrmachtu

Wiazma w 1941 roku i rozkaz nr 1620 von Bocka stały się kluczowym epizodem operacji „Tajfun” i bitwy o Moskwę. Wojska niemieckie przełamały obronę Frontu Zachodniego, Frontu Rezerwowego i Frontu Briańskiego, zamknęły kotły pod Wiaźmą i Briańskiem oraz wzięły do niewoli ogromną liczbę sowieckich żołnierzy, jednak likwidacja okrążonych armii pochłonęła czas, którego Wehrmachtowi krytycznie zabrakło na szybkie dotarcie do Moskwy. W centrum historii znajdują się Fiodor von Bock, Heinz Guderian, Gieorgij Żukow, Andriej Jeriomienko, Siemion Budionny oraz niemieckie dowództwo Grupy Armii „Środek”. Wiazma, Briańsk, Orzeł, Mceńsk, Tuła, linia obrony Możajska oraz późniejsza kontrofensywa pod Moskwą pokazują, jak udane okrążenie sowieckich armii przerodziło się w długotrwałą kampanię, utrudnioną przez jesienną rasputicę, wydłużone linie komunikacyjne, brak rezerw i odbudowę sowieckiej obrony. Operacja „Tajfun”, kocioł wiazemski, kocioł briański, bitwa o Moskwę 1941 roku, rozkaz von Bocka nr 1620, Guderian, Żukow, Katukow, Tuła, Możajsk i niemiecka ofensywa na Moskwę.