Cennet, sırtında ağır yüklerle girilecek bir yer değildir I Said Özdemir

Ramazan'ın o serin ve huzurlu gölgesi yavaş yavaş üzerimizden çekilirken, aynaya bakıp sorma vakti: Geriye ne kaldı? Hz. Yûsuf’un huzuruna çıkan çaresiz kardeşleri gibi, bizler de bugün erhamurrâhimîn olan Rabbimizin kapısındayız. Noksan tutulmuş oruçlar, aklı dünyada kalmış namazlar ve günahlara bulanmış, reddedilmesi gereken "değersiz bir sermaye" ile... Yine de boynumuzu büküp o duayı ediyoruz: "Ya Rabbi! Bize lütfet, lütfunla ölçeğimizi tam doldur!" Bu videoda, bayram sabahının o mahzun ama müjdeli ikliminde derin bir yolculuğa çıkıyoruz. Şeytanların zincirlerinden kurtulup heybemizdeki nurları çalmaya yeltendiği bu günlerde, manevi kazancımızı nasıl koruyacağımızı konuşuyoruz. Peki ya içimizdeki zehirler? Cennet, sırtında içi diken dolu kin, öfke ve haset çuvalları taşıyanların sığabileceği bir yer değildir. Âl-i İmrân Suresi 134. ayetin rehberliğinde; • Öfkeyi patlamaya hazır bir su tulumu gibi bağlayıp yutmanın (Kazm el-Ğayz), • Bollukta ve darlıkta kalpten verebilmenin, • Ve en zoru; bize acı verenleri Allah için affedip ruhumuzu özgürleştirmenin o muazzam sırrını tefekkür ediyoruz. Kopyala-yapıştır yapılmış ruhsuz bayram mesajlarını bir kenara bırakıp, bir annenin duasına, bir babanın şefkatine dokunarak Cennet'e nasıl köprü kurulur? Hepsi ve daha fazlası bu sohbette konuşuyoruz. #Ramazan #Bayram #Merhamet #İslamAhlakı #SılaiRahim #Affetmek #Tefekkür