Dlaczego armia zamawiała czołg, którego pancerza nie zamierzała pogrubiać?

Dlaczego armia zamawiała czołg, którego pancerza nie zamierzała pogrubiać? Francuski czołg podstawowy AMX 30 wszedł do jednostek w 1966 roku z 80 mm pancerza z przodu i 59 mm na burtach, w czasie gdy amerykański M60A1 miał 250 mm przy masie 48 ton. Nie był to błąd przemysłu ani brak pieniędzy: limit 30 ton zapisano w porozumieniu francusko-niemieckim z 27 października 1956 roku, a doktryna programu uznała dalsze grubienie stali za bezcelowe wobec pocisków kumulacyjnych i pierwszych kierowanych rakiet przeciwpancernych. W 1963 roku Niemcy wyszły z programu, a ich prototyp stał się Leopardem 1. Film prowadzi tę konstrukcję przez cały jej cykl: zamknięty w 1972 roku program rakiety Akra kalibru 142 mm, pocisk Obus G o deklarowanym przebiciu do 400 mm na 3000 metrów, eksport do ponad 20 krajów na 4 kontynentach, modernizację B2 ze stycznia 1982 roku, w której nie dodano ani jednego milimetra pancerza, oraz kampanię 4 pułku dragonów w dywizji Daguet: 44 czołgi, 60 km terytorium przebyte w 8 godzin, ponad 600 jeńców i 270 strzałów z armaty przy zerowych stratach własnych. Miesiąc wcześniej pod Chafdżi katarska kompania na tym samym sprzęcie straciła 2 czołgi. Odpowiedź na pytanie o pancerz schodziła z tej samej taśmy montażowej w Roanne. Po 1991 roku na część wozów założono pancerz reaktywny Brenus, 112 bloków i 1700 kg dodatkowej masy. Ostatnie 4 egzemplarze skreślono ze stanu armii francuskiej w 2017 i 2018 roku, po ponad 50 latach służby i bez jednego udokumentowanego przebicia. Muzyka: Eyes of Glory — Aakash Gandhi, Duty Calls — Rod Kim. Zdjęcia: archive.org, materiały ogólnodostępne. 0:00 80 mm pancerza i limit 30 ton 5:57 Odmowa de Gaulle'a, program Akra i Obus G 12:29 Eksport do 20 armii i wersja B2 18:45 4 pułk dragonów pod Rochambeau 24:36 44 wyrzutnie Pluton i pancerz Brenus