Adımı Bilen Gölgeler - CanOzi

Gece, geçmiş ve insanın kendi içine doğru yaptığı uzun bir yolculuk... Bazı kapılar kapanmaz. Bazı yaralar iyileşmez. İnsan bazen kaçtığı şeyin en uzun yolunu kendi içinde yürür. **“Adımı Bilen Gölgeler”**, insanın geçmişinden uzaklaşmaya çalışırken yine kendi içinde karşısına çıkmasını anlatıyor. Kapanmayan kapılar, unutulamayan yaralar, suskunluklar ve aynada bile kendine yabancılaşan bir insan… Her gece biraz daha derine inen bir yolculuk. Her adımda geçmişe yaklaşan bir sessizlik. Belki de bazı yollar bir yere varmak için değil, insanın kendisine geri dönmesi için yürünür. 🎧 *CanOzi – Adımı Bilen Gölgeler* ✍️ Söz: CanOzi 🎵 Müzik: CanOzi 🎬 Klip: CanOzi 🖤 “Sözler benden, müzik hayalimden, hikâyeler CanOzi'den.” 🎵 *CanOzi'nin tüm şarkıları:*    • Kendime Varamadığım Yerdeyim   --- 🎵 *ŞARKI SÖZLERİ* Duvarlara sinmiş bir gece taşıyorum, Adımı bilen gölgeler kadar sessiz. İçimde yıllardır kapanmayan bir kapı, Ardında kim var bilmiyorum, Ama her gece oradan bir ben eksiliyor. Avuçlarımda kırılmış yollar, Tırnaklarımın altında eski zamanlar. Nereye gitsem peşimden geliyor Unuttuğumu sandığım bütün yaralar. İnsan bazen kaçtığı şeyin En uzun yolunu kendinde yürür. Bir yağmur başladı içimin altında, Gökyüzü yoktu, bulut yoktu. Ne ıslandım ne kuruyabildim, Her damlası gözlerimden düşüyordu. Sanki bütün gözyaşlarım Aynı kuyuda birbirini arıyordu. Bir zamanlar aynalara inanırdım, Şimdi yüzüm bile bana yabancı. Gözlerimde yaşayan adam Çoktan terk etmiş bu bedeni. Kalan yalnızca bir gölge, Kendi cenazesine yetişmeye çalışan. Ben hangi gecenin içinde kaldım, Hangi sabah beni görmeden doğdu? İçimde susturduğum ne varsa Şimdi duvarlardan geri dönüyor. Ne kendime vardım, Ne senden uzaklaşabildim. Bir ömrün kıyısında durup Kendi içime doğru sürüklendim. Bir odada büyüttüm sessizliğimi, Perdeler öğrendi yüzümden kaçmayı. Masada soğuyan bir çayın yanında Saatler birbirine küstü. Dilimde paslanmış birkaç mevsim, Hangisini söylesem kışa çıkıyor. Penceremde gece değil, Geçmişimin gölgesi bekliyor. Bir kuş konuyor çatının ucuna, Kanatlarında söyleyemediklerim. Ceplerimde yıllardır taşıdığım Küçük, ağır suskunluklar var. Birini denize bıraksam hafiflerim sandım, Deniz bile ağırlaştı. Ben hangi gecenin içinde kaldım, Hangi sabah beni görmeden doğdu? İçimde susturduğum ne varsa Şimdi duvarlardan geri dönüyor. Ne kendime vardım, Ne senden uzaklaşabildim. Bir ömrün kıyısında durup Kendi içime doğru sürüklendim. Hangi yangından çıktım bilmiyorum, Üzerimde hâlâ dumanı var. Bazı yaralar kapanmıyor, Sadece insan onlarla yaşamayı öğreniyor. Bir masalın son sayfasında Mürekkebi kurumamış bir ölüm gördüm. Kahramanı bendim belki, Ama yüzümü tanıyamadım. Kendi ellerimle ördüğüm duvarların İçinde kendime hapsoldum. Ve şimdi gecenin en dibinde Bir ses soruyor bana: Bunca yolu kim için yürüdün? Kendini bulmak için mi, Yoksa kendinden kaçmak için mi? Cevabım yok. Belki insan dediğin Kendi içine açılmış bir tünel. Sonuna vardığında gördüğü şey, Başladığı yerde bıraktığı kendisi. Ben hangi gecenin içinde kaldım, Hangi sabah beni görmeden doğdu? İçimde susturduğum ne varsa Şimdi damarlarımdan geri dönüyor. Ne kendime vardım, Ne senden uzaklaşabildim. Bir ömrün kıyısında durup Kendi içime doğru sürüklendim. Bir yağmur başladı içimin altında... Gökyüzü yoktu. Bulut yoktu. Her damlası Gözlerimden düşüyordu. Ve ben, İlk kez Kendimden ıslandım. --- #CanOzi #AdımıBilenGölgeler #TürkçeMüzik #YeniŞarkı #DuygusalŞarkılar #AlternatifMüzik #ŞarkıSözleri #TürkçeAlternatif #MelankolikMüzik #Gece #Geçmiş #Yalnızlık #İçselYolculuk #KendinleYüzleşmek #ÖzgünMüzik #MüzikKlibi #TürkçeŞarkılar