روز و شب : في النهار و الليل . جلال الدين الرومي . محمد رضا شجريان . ٢

بسم الله الرحمن الرحيم ابيات من غزل جلال الدين الرومي ترجمة عيسى علي العاكوب اداء محمد رضا شجريان مولوی، غزلیات (دیوان شمس)، غزل شمارهٔ ۳۰۲ عيسى علي العاكوب الرومي ماضيا وحاضرا ٧٠٥ در هوایت بی‌قرارم روز و شب سر ز پایت برندارم روز و شب أنا في هواكَ قَلِقٌ مضطربٌ نهارًا وليلًا لا أرفعُ رأسي عن قَدَمك نهارًا وليلًا روز و شب را همچو خود مجنون کنم روز و شب را کی گذارم روز و شب سأجعلُ النهارَ واللّيلَ مِثْليَ مجنونَيْنِ فأنّى لي أن أتركَ النهارَ والليلَ نهارًا وليلًا ؟ جان و دل از عاشقان می‌خواستند (جان و دل می خواستی از عاشقان) جان و دل را می‌سپارم روز و شب وقد طلَبتَ من العُشّاق روحًا وقلبًا جادَّيْنِ فها أنَذَا أُقدِّم الرُّوحَ والقلبَ نهارًا وليلًا تا نیابم آن چه در مغز منست یک زمانی سر نخارم روز و شب وما لَمْ أظفَرْ بما هو في دماغي فلن يقرَّ لي قرارٌ لحظةً واحدةً ، نهارًا وليلًا تا که عشقت مطربی آغاز کرد گاه چنگم گاه تارم روز و شب ومنذ أن بدأ عشقُكَ الطّرَبَ وأنا كالصَّنج حينًا وكالتّار حينًا ، نهارًا وليلًا می‌زنی تو زخمه و بر می‌رود تا به گردون زیر و زارم روز و شب تعزفُ أنتَ عليّ فينطلق إلى عَنانِ السّماء صوتي الحزينُ الخيفضُ تعزف علي أنت فينطلق نهارًا وليلًا ساقیی کردی بشر را چل صبوح زان خمیر اندر خمارم روز و شب ... ای مهار عاشقان در دست تو در میان این قطارم روز و شب فيا مَنْ مِهارُ العاشقين في قبضتك أنا في عِداد هذا القِطار ، نهارًا وليلًا المِهارُ : عودٌ يُجعل في أنف الجَمَل لينقاد . ** القِطارُ : الإبل التي يتبع بعضُها بعضًا . می‌کشم مستانه بارت بی‌خبر همچو اشتر زیر بارم روز و شب تا بنگشایی به قندت روزه‌ام تا قیامت روزه دارم روز و شب چون ز خوان فضل روزه بشکنم عید باشد روزگارم روز و شب جان روز و جان شب ای جان تو انتظارم انتظارم روز و شب تا به سالی نیستم موقوف عید با مه تو عیدوارم روز و شب زان شبی که وعده کردی روز بعد ( زان شبی که ام وعده دادی روز بس ) روز و شب را می‌شمارم روز و شب ومنذ تلك اللّيلة التي وعدْتَني فيها بيوم الوَصْل أعدُّ النهارَ واللّيلَ ، نهارًا وليلًا بس که کشت مهر جانم تشنه است ز ابر دیده اشکبارم روز و شب وقد عَطِش حقْلُ روحي وجفّ لأنّني أُفيضُ الدّمعَ من سحاب عيني نهارًا وليلًا شمس تبریزی تویی اندر دلم هم قرین و یار غارم روز و شب فيا شمس التبريزي أنت في ثنايا قلبي قريني و صاحب غاري ، نهارًا وليلًا نسخه ای قدیمی در اختیار بنده است که تفاوتهایش را ذکر میکنم: بیت3 مصرع اول:جان و دل میخواستی از عاشقان بیت4 مصرع دوم: یکزمان من سر نخارم روز و شب بیت6 مصرع اول: میرسد از زخمه ات برجان من بیت 13 در نسخه بنده وجود ندارد. بیت 14 مصرع اول: زان شبی کم وعده کردی روز و شب بیت اخر مصرع دوم: زین دو دیده اشک بارم روز و شب درهوایت بیقرارم روز و شب سر زپایت برندارم روز و شب روز و شب را همچو خود مجنون کنم روز و شب  را کی گذارم روز و شب جان و دل از عاشقان می خواستی جان و دل را می سپارم روز و شب تا که  عشقت مطربی آغاز کرد گاه چنگم  گاه تارم  روز و شب ساقی یی کردی بشر را چل صبوح زان خمیر اندر خمارم روز و شب ای مهار عاشقان در دست تو در میان این قطارم روز و شب زان شبی کم (  که ام ) وعده کردی روز وصل روز و شب را می شمارم روز و شب شمس تبریزی تویی اندر دلم هم قرین و یار غارم روز و شب