Перейти к содержимому

گفت‌وگوی علی تابش با محمودی خوانساری

Farid Dehdezi

0:00 / 0:00

گفت‌وگوی علی تابش با محمودی خوانساری

2 804 просмотра · 2 года назад
Farid Dehdezi
541 подписчик
2 804 просмотра · 2 года назад
گفت‌وگو علی تابش با محمود محمودی خوانساری سی‌وپنج سال در غم مرغ شباهنگ آواز ايراني / یادی هم از علی تابش بخشی از مقاله این‌جانب در بیست‌سالگی درگذشت محمود محمودی خوانساری در مجله مهرنامه و اعتماد ملی در اردیبهشت ۱۳۸۶ خورشیدی. به‌همراه مصاحبه‌ای از علی تابش با محمودی خوانساری فريد دهدزي -- زندگي محمودي تراژدي خاصي را دنبال کرد. وي در سال ۱۳۵۶ در سن چهل‌وچهار سالگي در اوج پختگي و سوختگي، آواز و موسيقي را کنار نهاد. زندگيش مانند آوازش، ساده، بي‌ريا اما بسيار غم‌آلود است. از آن تاريخ به مدت ده سال تا لحظه مرگ در خانه‌اي کوچک کلنگي در منطقه نارمک، تنها (گاهي) با مادرش، در اتاقي کوچک زندگي مي‌کرد (محمودي هيچ‌گاه تأهل اختیار نکرد). به ويژه پس از انقلاب، با توجه به خصلت درويش‌اش، منزوي و اهل خلوت شده، کم ارتباط، اما در ارتباط فردي عميق، همراه و فداکار بود. همين فداکاريش، حتي موجب مرگش شد. وي در اصفهان، به جاي يکي از دوستانش، خود را متهم معرفي کرد و چندي را در زندان بسر برد. چندي پس از زندان، به واسطه همان حساسيت ذاتي، طولي نکشيد که در سن ۵۴ سالگي، رخت جهان بربست. معيني کرمانشاهي درباره محمودي نوشت: «هنرمند نازنيني که هرگز در ازاي دستمزد، ناله بي‌غمي سر نداد و در عين نيازمندي، وارسته و بي‌نياز عمر خود را در گوشه انزوا سپري نمود و سرانجام روز چهارشنبه دوم ارديبهشت ماه ۱۳۶۶، به صورتي ناگوار، مظلومانه و ناباورانه از غم زيستن نجات يافت و حيات مجددي را آغاز نمود. با اميد شناخت قدر و منزلت چنين نوابغي در محيطي بهتر». سال‌هاي پسين محمودي، سال‌هاي تلخ، پر از غم و اندوه است. سال‌هاي افسرده‌حالي پردردي است که کم و بيش گريبان عمده خوانندگان گل‌هايي از جمله: قوامي، اديب، بنان، تاج و ... گرفت. عجبا که سهم محمودي بر مراتب بيشتر بود. يکبار محمد موسوي در سالهاي آخر عمر محمودی به منزل وي مي‌رود و از وي تقاضاي آوازي مي‌کند. در آنجا محمودي آوازي مي‌خواند که اشک بر چشمان هر اهل دلي سرازير مي‌شود. آن آواز حديث نفسي ده سال آخر زندگي محمودي بود. آخر اين نوار، سخناني محمودي مي-گويد که به نوعي وصيت‌نامه وي محسوب مي‌شود و چه دردناک است اين سخنان. محمودي فردي کم صحبت بود. اهل گفت‌وگو با رسانه‌ها نبود؛ اهل عکس‌‌هاي روي جلد روزنامه‌هاي رنگي با ژست‌هاي [...] نبود. وي تنها اهل دل بود. سخنش تنها در آوازش بود. با اين وجود نگارنده دو – سه مصاحبه بلند صوتي از وي دارد که همواره عاشقان صدا وي خواهان شنيدن آن بودند. نگارنده بر آن شد که يکي از اين مصاحبه‌ها را منتشر کند. -- ادامه مطلب: https://badbannews.ir/?p=6102