2083/06/27-28

आहा कति सुन्दर, जुगलको काखैमा, हरियाली मुस्कुराउँछ, हिमालको छायैमा। आज फूल फुल्यो, भोलि ओइलाउँछ, मान्छेको जीवन पनि, एक दिन हराउँछ।। छलछल बग्ने पानी, झरनाको धुन, हिमालको त्यो हाँसोले, लोभ्याउँछ मन। धान झुलेका खेतैमा, हरियो छ संसार, जुगलको यो दृश्य देख्दा, लाग्छ स्वर्गैको द्वार।। आहा कति सुन्दर, जुगलको काखैमा, हरियाली मुस्कुराउँछ, हिमालको छायैमा। आज फूल फुल्यो, भोलि ओइलाउँछ, मान्छेको जीवन पनि, एक दिन हराउँछ।। आज हरियो वनजङ्गल, भोलि पात झर्छ, समयको यो चक्रभित्र, सबै कुरा फेर्छ। वसन्तपछि शरद आउँछ, ऋतु फेरिँदै जान्छ, हिजोको त्यो सुन्दरता, सम्झनामा रहन्छ।। बालक भई जन्म लिन्छौँ, युवा भई हिँड्छौँ, बूढेसकाल आइपुग्दा, जीवनलाई बुझ्छौँ। रूप रङ्ग अनि जवानी, सबै समयले लान्छ, अन्तिम यात्राको घडीमा, संसार छोड्नुपर्छ।। धनसम्पत्ति के नै लान्छौँ, जाँदा यो संसार, माया बाँडौँ, दया गरौँ, गरौँ सबैको उपकार। घमण्ड त्यागी हिँडौँ हामी, करुणा मनमा राखौँ, क्षणिक जीवनको यात्रामा, सत्कर्म गर्दै जाऔँ।। आहा कति सुन्दर, जुगलको काखैमा, जीवन पनि बग्दछ, खोलाको धारैमा। फूल ओइलाए पनि, सुवास छोडेर जान्छ, राम्रो कर्म गर्नेको, सम्झना संसारमा रहन्छ।। ओ हो हो… जुगलको हरियाली… ओ हो हो… जीवन क्षणिक छ नि… माया बाँडौँ, शान्ति छरौँ, मानव जीवन सार्थक पारौँ…