GİT - Eva Ai

Sana kalan ne varsa benden, Biraz suskunluk, biraz gece. Ben kendimi senden saklarken, Sen alıştın gitmeye sessizce. Bir fotoğraf gibi soldu yüzün, Dokunsam da dönmüyor dün. Biz birbirimizi severken bile Kaybettik birbirimizi bir gün. Şimdi hangi söz iyileştirir, İçimde açtığın yarayı? Ben seni değil, Sende kaybettiğim beni arıyorum hâlâ. Git, ama ardına bakma bu kez, Bırak yarım kalsın hikâyemiz. Ben kül olmadan söndürdüm seni, Sen yanmadan yaktın içimi. Git, adını silmem belki, Ama kalbimde yerin değişti. Bazı aşklar bitmez aslında, Sadece zamanla susar kalbim. Senden sonra öğrendim susmayı, Her doğruyu söylememeyi. Meğer insan en çok severken Kaybedermiş kendini. Şimdi geceler daha sakin, Yokluğun bile eskisi kadar değil. Bir zamanlar ömrüm dediğim adam, Şimdi geçmişten kalan bir isim. Ne sana kızgınım artık, Ne kendime kırgın. Bazı vedalar vardır, İnsan giderken değil, kalırken yorulur. Git, ama ardına bakma bu kez, Bırak yarım kalsın hikâyemiz. Ben kül olmadan söndürdüm seni, Sen yanmadan yaktın içimi. Git, adını silmem belki, Ama kalbimde yerin değişti. Bazı aşklar bitmez aslında, Sadece zamanla susar kalbim. Bir gün dönersen eğer, Beni bıraktığın yerde bulamazsın. Çünkü ben o gece, Seni değil… kendimi kurtardım. Git, bu defa gerçekten git, Ardında benden bir şey bırakma. Ben küllerimden doğdum zaten, Sen artık yangın değilsin bana. Git, adını silmem belki, Ama kalbimde yerin değişti. Bazı aşklar bitmez aslında, Sadece zamanla susar kalbim.