Durmayasın | Yol Nere Çıkar | Tasavvuf Müziği

“Durmayasın”, yol ile yolcunun, varlık ile yokluğun, aramak ile seyretmenin birbirine karıştığı bir hâli anlatan özgün bir tasavvuf eseridir. Bir balkon, ayın sessizliği ve kendi içine dalmış bir insanla başlayan eser; zihnin cevap aradığı yerden, gönlün artık soru sormadığı bir hâle doğru ilerler. Yol nereye çıkar? Yol mu götürür, yolcu mu gider? Belki de mesele yolun sonunu bilmek değil; yürürken bildiklerinden, kendinden ve ayrılık zannından geçebilmektir. Durmayasın… Sormayasın… Çünkü bazen cevap, yolun sonunda değil; yolcu ile yol arasındaki ayrımın sustuğu yerdedir. Balkonumdan ay manzarası şu vakitte, Bir de cigaram, dalmışım yine, Sohbete yarenim yok sanmayasınız, Düşmüşüm de çıkmışım da alemler üstüste. Burda var iken yoksun der içim, Yokluğa gidende dönmemi ister alemi zihin, Bu nasıl kilitli girdaptır heryan sanki sihir, Seyreylemekle kana kana aşk şarabı içinn. Durmayasın yol nere çıkar, Sanmayasın giden yoldan çıkar, Yolmudur götüren yolcumudur giden, Sormayasın, bir demde divane olup çıkar. Durmayasın yol nere çıkar, Sanmayasın giden yoldan çıkar, Yolmudur götüren yolcumudur giden, Sormayasın, bir demde divane olup çıkar. Yoktan geçtim geldim beri, Ben değilim artık senden gayrı, Ayrılık ilüzyonu mahpusa evrildi, Girdabım da sihrim de BİR ledi. Şarhoş olan-da içersin, zihnin uyuşur, Cezbelerde geçersin, gönlün kamaşır, Bu ne sarhoşluktur ne de cezbelik, Yaşadığına da yaşamadığına da kudurursun. Durmayasın yol nere çıkar, Sanmayasın giden yoldan çıkar, Yolmudur götüren yolcumudur giden, Sormayasın, bir demde divane olup çıkar. Durmayasın yol nere çıkar, Sanmayasın giden yoldan çıkar, Yolmudur götüren yolcumudur giden, Sormayasın, bir demde divane olup çıkar. #Durmayasın #TasavvufMüziği #HakikatMüzikleri