مهدی سالم- معیار وطن پرستی و وطن فروشی چیست؟ چه کسانی معیارها را مشخص می‌کنند؟

صحبت‌های من در خصوص جدال و بحث و برچسب زنی متقابل بی‌وطنی و وطن نادوستی طرفینی نسبت به هم! چه از جانب طرفداران حکومت به معترضان و چه درون صف مخالفان بر اساس رویکردهای آن‌ها نسبت به راه‌حل‌ها و شیوه‌ها و ... از دید من مسئله و دوگانگی حاصل شده، در نهایت چنین چیزی هست: در واکنش به تغییر و تحول در یک نظم مستقر ... ۱- چه نظمی را بر هم زدن، سوراخ کردن آن کشتی همه بر آن سوار یا بستر مشترکی است که مای جمعی را به درستی تشکیل داده و حافظ و پاسدار آن است! ۲- و کدام نظمی را بر هم زدن، از بین بردن یک نظم مسموم و اضافه و سلطه‌گونه‌ای است که خودش تجسد ستم و اجحاف بوده! و در اساس یک بی‌نظمی و ناحقی عادی شده یا تحمیل شده است. از میان بردن این نظم‌ها را کدامشان را باید تقبیح کرد و از آن اهتراز کرد و کدام یکی را باید عین آزادی خواهی و ثواب و درستی و اصلاح‌گری خوند؟ --- در خصوص ارزیابی ارائه مطلب و صرف صحبت‌ها، به نظر خودم هم توپوق زیاد داشت! واژه‌ها خیلی خوب و متناسب نبود. وطن در سطوح و لایه‌های مختلف تشریح نشد (سطح جغرافیایی، سطح تاریخ و سنن و فرهنگی، سطح مردمانی و زیستی اون مردمان، سطح ساختاری و نهادی و سطح بین‌المللی و ارتباط و ارتفاق اون از غیر هم میهن) همچنین بحث خیانت و دشمنی و وطن فروش و وطن نادوستی هم به دقت تشریح نشد. که همه‌ی این‌ها به واسطه‌ی تصمیم من به تخلیص و صرفا ارائه ی یک جمع‌بندی بود. در کتاب ملت و ملیت در ایران به نظرم این موضوع رو بیشتر و بهتر تشریح کرده‌ام. https://www.mahdisalem.com/books/iran... در هر حال، وقتی کلا وقتی تو روم نباشی برای مثلا نیم ساعت و همین که اومدی حرف بزنی همین می شه و ممکن صحبت زیاد منسجم و واژه‌ها به درستی ارائه نشه که عذر خواه هستم. خلاصه‌ی کل بحث از دید من اینه، موافقان تغییر و گذار از وضعیت موجود دو گروه داریم: ۱- برای کسانی که تشخیص سرطانی بودن وضعیت داده‌اند، حرف زدن از مشکلاتی که قطع عضو به وجود می‌اره و سانتی‌مالیستی کردن مباحث چاره گشا نیست! سطح اون تشخیص فرای این معضلات و ناراحتی‌ها هست. کسی که پاش بابت قانقاریا باید قطع بشه رو شما بیای بگی نمی‌تونه کار کنه، گشنه می‌مونه، بچه‌هاش گشنگی خواهند کشید و نخواهد توانست از مادر بیمارش مراقبت کنه و .... اصلا حرف‌های بی‌ربطی هست! سطح مسئله فرای این تحلیل‌هاست! هیچ کاری هم نکردن کشتن اون شخص هست! ۲- ولی خود این تشخیص که وضعیت سرطانی هست یا سرطانی دیدن و سرطانی خوندن خودش یک سانتی‌مالیسم و رومانتیسیزم سیاسی هست! و تازه این سرطان با جراحی یا قطع عضو درست می‌شه و این‌ها هم ساده‌اندیشی هست. اگر هم باشه این تصمیم، تصمیمی نیست که یک گروه محدود بتونن به سادگی از سمت خودشون بگیرن! اگر بگیرن یعنی همون ولایتی رو برای دیگری و دیگران به خرج دادن که خودشون عامل بدبختی می‌دونستن! بخصوص در حوزه‌ی سیاست که کلا عرصه‌ی شیادی و رندی و ... بازی و رقابت و تحمیل و اجبار خواسته‌ها برای کسب برتری‌ها و حفظ فاصله‌های ناشی از این برتری‌ها هست! یعنی از دید واقع‌گرایانه.. امر ملی و توجه دادن به امر ملی، کلا یک پیچ داستانی برای به دست گرفتن قدرت و تغییر در بازیگران عرصه‌ی قدرت و سیاست هست تا لزوما تغییر واقعی! بازم تکرار کنم یادمون باشه.. فقط داستان سوره‌های مدنی و مکی در اسلام نیست! در توسعه و دموکراسی و ... هم تبلیغات‌های اولیه‌ی قبل از بازی و امیدها و ترسیم اینده‌های قشنگ .. خودشون رو در خلال سختی‌ها و چالش‌ها و حتی برخا رو به عقب رفتن‌هایی ممکنه نشون بدن که شکل دیگری از رفتار سیاسی دولتی رو بروز و ظهور بده! به قول حافظ.. عشق اول نمود آسان.. ولی افتاد مشکل‌ها ... به امید آزادی مهدی سالم تورنتو، کانادا شاد زیِ ........ مهر افزون لینک به روم: https://www.clubhouse.com/i/%D9%85%D8...