YAVAŞ YAVAŞ ÖLÜRÜM BEN

Söz: MUKADDES BECEREN Düzenleme: Aİ YAVAŞ YAVAŞ ÖLÜRÜM BEN Ölüyorum çocuk, gecenin sessizliği içinde Yitip gidiyor nefesim, darlıyor ruhumu bu saatler İçimde uçuşan kelebekler yorgun düştü kanat çırpmaktan İstasyonda beklemeler uzadı gitti Gelemeyeceksin biliyorum, gönül beklemeye razı Artık resim yapacak takati yok elimin Şiir yazacak, düş kuracak gücü yok beynimin Hayallerimi çalıp gittiler sanki Kaçak yolcu gibiyim hayatta Yavaş yavaş ölürüm ben Yeter ki sen gitme, hep bende kal Yavaş yavaş ölürüm ben Yeter ki sen gitme, hep bende kal Bir gün bir istasyonda indirecekler Kalacağım ortada Zamanımın akrep ve yelkovanı birbirine küstü Sanırım bu bir beyin ölümü Kalbime söz geçiremiyorum Durmasından korkuyorum sadece En ücra köşesine sakladım seni, biliyorsun Kimse dokunmasın, görmesin, duymasın diye Sen hep orada kal, acelem yok benim Yavaşça kapanır bütün kapılar Yavaş yavaş ölürüm ben Yeter ki sen gitme, hep bende kal Yavaş yavaş ölürüm ben Yeter ki sen gitme, hep bende kal Bir adın kaldı içimde Bir de susmayan bu acı Ben dağılıyorum sessizce Sen kal, yeter bana Yavaş yavaş ölürüm ben Yeter ki sen gitme, hep bende kal Yavaş yavaş ölürüm ben Yeter ki sen gitme, hep bende kal