#طراحی #هنرآموز #هنر #محتوا samiradarya#

پیش از این درباره‌ی مبانی و فرم با شما حرف زدم. حالا می‌خوام درباره‌ی محتوا بگم. محتوا می‌تونه از واقعیت بیاد، یا از ذهن و تخیل، یا ترکیبی از هر دوی این‌ها باشه. چون حتی وقتی از یک واقعیت بیرونی حرف می‌زنیم، اون واقعیت وقتی از تجربه، ادراک و نگاه شخصی هنرمند عبور می‌کنه، دیگه عینِ همون واقعیت بیرونی نیست. باور دارم یکی از راه‌هایی که می‌تونه تخیل رو خیلی غنی‌تر کنه، خوندن داستان و رمان خوبه. وقتی داستان می‌خونیم، به نظرم یه معجزه رخ می‌ده. یه اتفاق خارق‌العاده می‌افته. ذهن ما شروع می‌کنه به ساختن؛ و چهره‌ها، فضا، رنگ، صدا، نور و حتی حس‌وحالِ یک صحنه رو از کلمات و توصیف‌های نویسنده می‌گیره و می‌سازه. انگار ما هم در ساختن جهان اون داستان، به‌نوعی مشارکت می‌کنیم. در مقایسه با فیلم و تئاتر که می‌تونن الهام‌بخش باشن و تأثیر زیادی روی ما بذارن، در ادبیات بخش بیشتری از ساختن تصویر و فضای اثر به عهده‌ی ذهن خود ماست. وقتی داستان و رمان می‌خونیم، فقط عناصر و تصویرهای تازه وارد ذهنمون نمی‌شن. ما با آدم‌ها، تجربه‌ها، موقعیت‌ها و جهان‌های متفاوتی روبه‌رو می‌شیم و همین می‌تونه روی شیوه‌ی فکر کردن و نگاه ما به جهان اثر بذاره و اون رو گسترش بده. یعنی کتاب فقط به تخیل ما خوراک تصویری نمی‌ده؛ بلکه به اندیشیدن ما هم خوراک می‌ده. و این ذخایر ذهنی، بعدها در فرایند خلق اثر خودشون رو نشون می‌دن. برای یک نقاش، فرایند تخیل جدا از واقعیت نیست. تخیل می‌تونه از تجربه‌های شخصی، اشیا و عناصر واقعی که دیدیم، چیزهایی که خوندیم، آدم‌هایی که شناختیم، تصاویر ذخیره‌شده در ذهن و حتی اتفاق‌های روزمره نیز تغذیه کنه. همه‌ی این واقعیت‌ها و خیال‌ها در ذهن ما باقی می‌مونن و ممکنه مستقیماً وارد نقاشی نشن، اما بعدها به شکلی تازه خودشون رو در اثر نشون می‌دن. بنابراین، برای نقاشی که در کنار مبانی هنر، مهارت‌های اجرایی رو هم می‌شناسه، این ذخایر متنوع ذهنی و تصویری می‌تونن به ماده‌ی اولیه‌ی شکل‌گیری محتوا در اثر تبدیل بشن. اینجا نقطه‌ایه که ما به اهمیت رابطه‌ی فرم و محتوا در خلق اثر پی می‌بریم؛ اینکه این دو از هم جدا نیستن و می‌تونن به شکل‌گیری همدیگه کمک کنن. چون فرم فقط یک ظرف برای محتوا نیست و محتوا هم چیزی نیست که جداگانه آماده باشه و بعد داخل فرم ریخته بشه. گاهی خودِ فرم در ساختن معنا نقش داره؛ رنگ، خط، ترکیب‌بندی، اندازه، بافت و حتی شیوه‌ی اجرای اثر می‌تونن بخشی از اون معنا رو بسازن.