นิพพาน อนัตตา โดย พระพรหมคุณาภรณ์ - ประยุทธ์ ปยุตโต
แสงธรรมนําชีวิต
0:00 / 0:00
นิพพาน อนัตตา โดย พระพรหมคุณาภรณ์ - ประยุทธ์ ปยุตโต
68 241 просмотр · 10 лет назад
แสงธรรมนําชีวิต
3,95 тыс. подписчиков
68 241 просмотр · 10 лет назад
-----------------------------------
ประเด็นพิจารณา
อัตตา อนัตตา นิพพาน และ สัพเพ ธัมมา - ธรรมทั้งปวง
---------------------------------
สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์ สิ่งใดเป็นทุกข์ สิ่งนั้นเป็นอนัตตา สิ่งใดเป็นอนัตตาสิ่งนั้นไม่ใช่ของเรา ไม่เป็นเรา ไม่ใช่ตัวตนของเรา ข้อนี้พึงเห็นด้วยปัญญาอันชอบตามความเป็นจริงอย่างนี้ ดูกรภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ฯลฯ กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี ฯ
-----------------------------------------------
ดังนั้น อนัตตาต้อง เป็นสิ่งที่
สิ่งนั้นไม่ใช่ของเรา -เนตังมะมะ
ไม่เป็นเรา -เนโสมหสมิ
ไม่ใช่ตัวตนของเรา -นเมโสอัตตา
นี่คือคุณสมบัติของ อนัตตา
อนัตตาไม่ได้ตรงกันข้ามกับ อัตตา แต่ อัตตาจะตรงข้ามกับ นถิตา เพราะ นถิตา คือ ไม่มีทุกอย่าง
ซึ่งอนัตตาไม่ได้ไปในส่วนสุดทั้งสอง เพราะเป็น ตัวตนชั่วคราว นี่แหละเรียกว่า อนัตตา
----------------------------------------------
เราจึงโยงได้ว่า
ไม่เที่ยง - เป็นทุกข์ - เป็นอนัตตา
อนิจจัง - ทุกขัง -อนัตตา
--------------------------------------
------------------------
นิพพาน
--------------------------
ภิกษุ! ในปัญหานั้น คำตอบมีดังนี้ :-
“สิ่ง” สิ่งหนึ่งซึ่งบุคคลพึงรู้แจ้ง เป็ นสิ่งที่ไม่มีปรากฏการณ์
ไม่มีที่สุด มีทางปฏิบัติเข้ามาถึงได้โดยรอบ, นั้นมีอยู่; ใน“สิ่ง”
นั้นแหละ ดิน นํ้า ไฟ ลม ไม่หยั่งลงได้ -ไม่อาจเข้าไปอยู่ได้;ใน
“สิ่ง” นั้นแหละ ความยาว ความสั้น ความเล็ก ความใหญ่ ความงาม
ความไม่งาม ไม่หยั่งลงได้ -ไม่อาจเข้าไปอยู่ได้; ใน “สิ่ง”นั้นแหละ
นามรูป ดับสนิทไม่มีเหลือ; นามรูป ดับสนิท ใน “สิ่ง” นี้ เพราะ
การดับสนิทของวิญญาณ; ดังนี้แล.
---------------------------------------
นิพพานจึง ไม่มีปรากฏการณ์ เมื่อไม่มีปรากฏการณ์ ย่อมไม่มีการเกิด เมื่อไม่มีการเกิด ย่อมไม่มีการเสื่อม
นิพพานจึงเรียกว่า "อสังขตธรรม" ธรรมอันเป็นเครื่องปรุงแต่ง
-------
-------
หรือพิจารณาจากพระสูตร
---------------------
-------
พระไตรปิฎก ฉบับบาลีสยามรัฐ ภาษาไทย เล่มที่ ๒๐
พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๒ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต
-------
๕๗๖ ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะตถาคตอุบัติขึ้นก็ตาม ไม่อุบัติขึ้นก็ตาม ธาตุนั้น คือ
ความตั้งอยู่แห่งธรรมดา -ธัมมัฏฐิตตา,
คือความเป็นกฎตายตัวแห่งธรรมดา -ธัมมนิยามตา,
ตถาคตตรัสรู้ บรรลุธาตุนั้นว่า สังขารทั้งปวงไม่เที่ยงครั้นแล้วจึงบอก แสดง บัญญัติ แต่งตั้ง เปิดเผย จำแนก
ทำให้เข้าใจง่ายว่าสังขารทั้งปวงไม่เที่ยง
ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะตถาคตอุบัติขึ้นก็ตาม ไม่อุบัติขึ้นก็ตาม
ธาตุนั้น คือ ความตั้งอยู่ตามธรรมดา ความเป็นไปตามธรรมดา ก็คงตั้งอยู่อย่างนั้นเอง
ตถาคตตรัสรู้ บรรลุธาตุนั้นว่า สังขารทั้งปวงเป็นทุกข์ ครั้นแล้วจึงบอก แสดง
บัญญัติ แต่งตั้ง เปิดเผย จำแนก ทำให้เข้าใจง่ายว่า สังขารทั้งปวงเป็นทุกข์
-------
ดูกรภิกษุทั้งหลาย
เพราะตถาคตอุบัติขึ้นก็ตาม ไม่อุบัติขึ้นก็ตาม
ธาตุนั้น คือ ความตั้งอยู่ตามธรรมดา ความเป็นไปตามธรรมดา ก็คงตั้งอยู่อย่างนั้นเอง
ตถาคตตรัสรู้ บรรลุธาตุนั้นว่า ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา
ครั้นแล้วจึงบอก แสดง บัญญัติ แต่งตั้ง เปิดเผย จำแนก ทำให้เข้าใจง่ายว่า ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา ฯ
------------------
อิทัปปจัยตา
----------------
ภิกษุ ทั้งหลาย. ! เราจักแสดงซึ่งปฏิจจสมุปบาท คือธรรมอันเป็นธรรมชาติอาศัยกันแล้วเกิดขึ้น แก่พวกเธอทั้งหลาย.
พวกเธอทั้งหลาย จงฟังซึ่งปฏิจจสมุปบาทนั้น,จงทำในใจให้สำเร็จประโยชน์, เราจักกล่าวบัดนี้ ...
ภิกษุ ทั้งหลาย. ก็ปฏิจจสมุปบาท เป็นอย่างไรเล่า ?ภิกษุ ทั้งหลาย. ! เพราะชาติเป็นปัจจัย ชรา มรณะย่อมมี.ภิกษุ ทั้งหลาย. ! เพราะเหตุที่
พระตถาคตทั้งหลายจะบังเกิดขึ้นก็ตาม,จะไม่บังเกิดขึ้นก็ตาม, ธรรมธาตุนั้นย่อมตั้งอยูแล้วนั่นเทียว ;คือ
ความตั้งอยู่แห่งธรรมดา -ธัมมัฏฐิตตา,
คือความเป็นกฎตายตัวแห่งธรรมดา -ธัมมนิยามตา,
คือความที่เมื่อมีสิ่งนี้สิ่งนี้เป็นปัจจัย สิ่งนี้สิ่งนี้จึงเกิดขึ้น -อิทัปปัจจยตา.
-----
ตถาคต ย่อมรู้พร้อมเฉพาะ ย่อมถึงพร้อมเฉพาะซึ่งธรรมธาตุนั้น ; ครั้นรู้พร้อมเฉพาะแล้ว ถึงพร้อมเฉพาะแล้ว, ย่อมบอก ย่อมแสดง ย่อม
บัญญัติ ย่อมตั้งขึ้นไว้ ย่อมเปิดเผย ย่อมจำแนกแจกแจง ย่อมทำให้เป็นเหมือนการหงายของที่คว่ำ ; และได้กล่าวแล้วในบัดนี้ว่า
“ภิกษุ ทั้งหลาย. ! ท่านทั้งหลายจงมาดู : เพราะชาติเป็นปัจจัยชรามรณะย่อมมี” ดังนี้.
ภิกษุ ทั้งหลาย.! เพราะเหตุดังนี้แล : ธรรมธาตุใดในกรณีนั้นอันเป็น ตถตา คือความเป็นอย่างนั้น,เป็น อวิตถตา คือความไม่ผิดไปจากความเป็นอย่างนั้น,เป็น อนัญญถตา คือความไม่เป็นไปโดยประการอื่น,เป็น อิทัปปัจจยตา คือความที่เมื่อมีสิ่งนี้สิ่งนี้เป็นปัจจัย สิ่งนี้สิ่งนี้จึงเกิดขึ้น ;
ภิกษุ ทั้งหลาย. ธรรมนี้เราเรียกว่า ปฏิจจสมุปบาท คือธรรมอันเป็นธรรมชาติ อาศัยกันแล้วเกิดขึ้น.
--------------------------------