Kıtlık çağında herkes açlıktan kıvranırken, depo alanımı açarak ailemi kurtarmak için et stokladım.

Kıtlığın kırıp geçtiği bir köyde, ormana atılan Sui Bao gözünü açtığında kendini başka bir bedende bulur ve yolda onu kurtaran Liu Huai Shan’ın evine sığınır. Bir kâse çorbanın zor bulunduğu günlerde, Sui Bao gizlediği sınırlı erzak ve sezgileriyle tavşan, yumurta ve bir tavuk bulup sofrayı kurar; ancak bu şans kısa sürede köyün kıskançlığını ve Chen ailesinin açgözlülüğünü üzerlerine çeker. Chen’ler, tahıl karşılığında Chunying’i evlendirmeye kalkışınca, Huai Shan Sui Bao’nun emanet ettiği 20 jin pirinç ve 20 jin unla karşılık verir; aile içi kavga büyür, ev bölüşülür, en verimsiz tarla onlara kalır. Herkes ot bile bitmez derken Sui Bao kısa süreli ürün veren patatesi ve gizli hızlı gübresini denemeye karar verir. Bu arada Chen’ler üç ay içinde 5 jin pirinç daha ister. Patatesler gerçekten filizlenecek mi? Borçlar kapanacak mı? Köydeki dedikodu ve açgözlülüğe karşı, Sui Bao’nun sınırlı stoğu tükenmeden bu yeni aile ayakta kalabilecek mi?