The Other Land, Apostolos Paraskevas, 2006

THE OTHER LAND-2006 APOSTOLOS PARASKEVAS, Composer Athens Concert Hall-2007 Theodore Antoniou, Conductor Hellenic Contemporary Ensemble The other land is a metaphysical dwelling place where all souls meet after leaving...This Land When I was asked by the Athens Megaron in Greece and, specifically, by maestro Theodore Antoniou to compose this work based on the subject of “under the gaze of Wolfgang Amadeus Mozart”, I wandered myself if his gaze was upon me while composing The work starts dramatically and is persistent like most of the departures to the other land; Or it is like an attempt to answer the eternal question: where are we going after this life? The Other Land is a place we visit when we dream, a place were a living composer meets composers of the past. It is in this realm maybe where Mozart’s spirit visited me, where he shared with me a moment of creation, and where - through me- he passed on ideas and inspiration for my score. “Dramatic like Death but alive like the life you live” he said to me. “Sometimes funny, always evocative and please - never forget the melody!” He exclaimed at the end while the dawn was eclipsing this magical communication between us. I asked him if my counterpoint had to appear like a chase or merely like a brisk walk, so the wounded ones and the elderly could follow... He placed his hand on my shoulder and left a sign. How long a sign lasts? I wonder... Apostolos Paraskevas Σχετικά με την Ἀλλη Γη, (Τι να έγινε άραγε η ψυχἠ του Μὀτσαρτ; Να γρἀφει ακὀμα μουσική;) Η Ἀλλη Γη εἰναι αυτός ο ἀυλος τόπος όπου συναντιούνται οἰ ψυχές ὀταν φεύγουν απὀ… Αυτἠ την Γη. Ὀταν μου ζητἠθηκε από το Μἐγαρο Μουσικἠς καἰ συγκεκριμἐνα απὀ τον Θόδωρο Αντωνἰου να γρἀψω το ἐργο “Υπὀ το βλἐμμα τοὐ Wolfgang Amadeus…”, αναρωτήθηκα αν υπάρχει κάπου η μουσικἠ ψυχἠ του. Άν το βλἐμμα του εἰναι πἀνω μου, τὠρα που ασχολοὐμαι μαζἰ του; Γενικἀ το ἐργο αρχίζει δραματικά καἰ με επίμονο τρόπο όπως η μετάβαση αυτή στην Ἁλλη Γη, η σαν κάποιος να προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα Πού πάμε μετά; Εἰναι ο τόπος ποὐ επισκεφτὀμαστε ὀταν ονειρευόμαστε, ο τὀπος ποὐ ο συνθέτης τού σήμερα επικοινωνεἰ με τον συνθέτη τοὐ χτές. Ἱσως λοίπον στον τόπο αυτόν το βλέμμα του Mozart με επισκέφτηκε καἰ μοιράστηκε μαζἰ μου μἰα στιγμἠ δημιουργἰας. Ἑκει πού μέσα απὀ την δική μου υπόσταση μπόρεσε καἰ πἐρασε μερικἐς απὀ τις δικές του ιδέες. Δραματικό σαν το Θἀνατο αλλἀ και Ζωντανό σαν την Ζωἠ ποὐ ζεἰς μοὐ είπε. Μερικές φορἐς κωμικό καἰ πἀντα επικλητικό καἰ ποτἐ μην ξεχνἀς την μελωδία μοὐ φὠναξε στο τἐλος καθὠς η αυγἠ ἐδιωξε την μαγεἰα της επικοινωνἰας . Τον ρώτησα αν η αντἰστιξη μου πρέπει να εμφανιστεἰ σαν κυνηγητὀ η απλώς σαν ένας γρήγορος περίπατος ἐτσι ώστε να μπορέσουν να ακολουθήσουν οί γηρεοί καἰ οι πληγωμένοι… Ἐβαλε το χέρι του στον ώμο μου καί ἀφησε εναν αναστεναγμό… Πόσο κρατάει ένας αναστεναγμός; Απόστολος Παρασκευάς, Βοστὠνη 2006