Illir Andar (Extended Edition)

Máni deyr í dimmri nótt, draugar vakna, sækja mátt. Eldrinn þegir, sólin dvín, skuggar rísa, nótt er mín. Máni deyr í dimmri nótt, draugar vakna, sækja mátt. Eldrinn þegir, sólin dvín, skuggar rísa, nótt er mín. [Fyrsta erindi] Vǫlvan stendr í svǫrtum feld, rúnar glóa líkt ok eld. Beinahringr um steina liggr, undir haugi draugrinn stígr. Bumban kallar, jörðin skelfr, myrkravaldit sjálft sér helfr. Norðanvindrinn ber várt kall, náir rísa, einn ok all. [Galdr] Komið fram ór myrkri nótt! Komið fram með fornan mátt! Komið fram ór frosnu land! Rjúfið rún ok brjótið band! [Viðlag] Illir andar, rísið hátt! Takið heiminn þessa nátt! Brennið rúnar, brjótið hlið, engin sól skal veita frið! Illir andar, takið land! Enginn galdr skal verða band! Fylgið bumbu, fylgið oss – dauðinn bíður yfir foss! [Annat erindi] Svartur reykr um salinn snýr, kaldr úr haugi draugrinn flýr. Úlfrinn grenjar, hrafninn hlær, heljarandi færist nær. Himinn rifnar, hríminn græt, skugginn sér hvert barn ok mæt. Þúsund raddir, einn er ómr, undir jörðu vaknar dómr. Vǫlvan kveðr við kolsvartan stein: „Vaknið, andar, hold ok bein!“ Hverr, er hvíldi, heyrir mál, hverr, er dó, fær nýja sál. [Viðlag] Illir andar, rísið hátt! Takið heiminn þessa nátt! Brennið rúnar, brjótið hlið, engin sól skal veita frið! Illir andar, takið land! Enginn galdr skal verða band! Fylgið bumbu, fylgið oss – dauðinn bíður yfir foss! [Seiðr – kór] Aska falli, eldrinn deyr, andi kemr, er galdrinn heyir. Blóð skal renna yfir stein, draugr skal rísa, hold ok bein! Hrafn skal fljúga, úlfr skal gá, dauðir menn ór haugum stá. Þá, er goðin ráku braut, kalla vér með seið ok þraut! [Millikafli – hraðar] Sláið bumbu! Brjótið hring! Vekið drauga! Vekið þing! Slökkvið eld ok slökkvið ljós! Kallið skugga yfir oss! Rjúfið bönd ok rjúfið vé! Enginn maðr skal framar hlé! Dauðir rísa, lifendr falla, myrkrið kemr at taka alla! [Lokaerindi] Beinahringrinn brotnar skjótt, andar streyma fram í nótt. Vǫlvan fellr við frosinn stein, skugginn tekr hennar hold ok bein. Enginn galdr þá bindr þann her, enginn morgunn birtist hér. Þat, er vér ór haugi reist, hefir nú várt líf allt veizt. [Síðasta viðlag] Illir andar, rísið hátt! Yðar ríki kemr í nátt! Brennið heim ok brjótið hlið, engin sál skal finna frið! Illir andar, takið land! Enginn guð skal leggja band! Þá er síðasta bumban deyr, eilíft myrkr um heiminn þeyr! [Endir – hvíslað] Vér kǫlluðum þá í dimmri nótt. Vér gáfum þeim hinn forna mátt. Vér kunnum hvert þeirra nafn – nú taka þeir oss í sitt safn.