WARSZAWA M20 — RADZIECKI PREZENT, ZA KTÓRY POLSKA ZAPŁACIŁA

Pierwsza Warszawa M20 nazywana była darem przyjaźni. Za ten „dar” Polska zapłaciła 130 mln zł za dokumentację i 250 mln zł za maszyny, a zwykły człowiek oddawał za samochód ponad 10 lat pensji. Zaczynamy od Fiata. W 1948 roku w Turynie Polska podpisuje porozumienie z Włochami, do kraju trafia 700 gotowych Fiatów 1100, a na Żeraniu rosną hale projektowane pod włoskie auto. Jesienią 1949 roku umowa zostaje zerwana i na stole pojawia się „darmowa” licencja na radziecką Pobiedę. Otwieramy fakturę za prezent. Licencja z fabryką GAZ podpisana 25 stycznia 1950 roku, przestarzała konstrukcja z korzeniami w Oplu i Dodge'u, próby w warszawskich taksówkach i 500 kompletów części z Gorkiego. Do tego węgiel, który według jednej z relacji jechał na wschód. 6 listopada 1951 roku, godzina 14:00. Pierwsze 75 Warszaw i pytanie, ile było w nich polskiego poza znaczkiem. Cena 80 000 zł przy pensji 652 zł, hamulce do regulacji co 2000 km, plan 12 000 aut na 1955 rok i 4015 wyprodukowanych. Potem polonizacja krok po kroku: pierwszy polski silnik w 1953 roku, nadwozie w 1954 roku, całe auto z polskich części dopiero w 1956 roku. Na koniec polska Warszawa: 4000 zmian, modele 200, 201, 203 i 223, pikap i kombi, części dla Żuka, Nysy i Tarpana, 72 834 auta na eksport i ostatni egzemplarz z 30 marca 1973 roku. A na samym końcu stara Warszawa, której przez lata szukała sama fabryka. 00:00 Dar przyjaźni i cena w pensjach 02:00 Fiat, 700 aut i hale pod włoski samochód 06:15 Umowa ze stycznia 1948 i licencja z Gorkiego 07:50 Rachunek za prezent: 130 i 250 mln zł 09:30 Co Polska kupiła: Opel, Dodge i próby w taksówkach 12:10 Pierwsze 75 Warszaw — polskie czy radzieckie? 15:20 Plan 12 000, wykonanie 4015 i polonizacja 18:25 4000 zmian, nowe wersje, Żuk, Nysa i Tarpan 20:55 Eksport 72 834 aut i ostatnia Warszawa z 1973 22:10 Stara Warszawa, której szukała fabryka #WarszawaM20 #FSO #PRL