هم مخالف جنگ و هم دادخواه ستم حکومت؟ | گفتگو با میهن روستا

برخی هوادارن و مشتاقان جنگ و توصیه‌کنندگان حمله نظامی به ایران، از رنج مداوم مردم سخن می‌گویند و جنگ را راهی برای پایان آن می‌دانند. از جور حکومت و ستم‌گری‌های آن و اینکه هر روز قربانی تازه‌ای می‌گیرد و اشتهای ظلمش را پایانی نیست، نتیجه می‌گیرند که جنگ می‌تواند پایان ظلم باشد. برخی هم استناد می‌کنند به ستم‌هایی که خودشان کشیده‌اند و با نفرت و گاه استیصال، می‌گویند راه دیگری نمانده است. اما چگونه می‌توان هم دادخواه ستم‌هایی بود که حکومت استبداد بر مردم یا بر ما، روا می‌دارد، و هم مخالف جنگ بود و راه جنگ را مسیری نادرست دانست؟ گرچه این دوگانه را هواداران جنگ ساخته‌اند، اما زندگی گروهی از دادخواهان ایران برملا می‌کند که اتفاقا هر کس که رنج کشیده ، جنگ طلب نیست و دادخواهی، لزوما به جنگ‌خواهی منجر نمی‌شود. با میهن روستا دراینباره گفتگو کردم. |میهن روستا؛ فعال حقوق بشر، از چهره‌های دادخواه خارج ایران و همسر زندانی سیاسی اعدام‌شده، رضا عصمتی است. او از سال ۱۳۶۲ در تبعید زندگی می‌کند و عمر خود را وقف مستندسازی جنایت‌های دهه شصت، و بازگو کردن روایت خانواده‌های قربانیان کرده است. میهن روستا که فارغ‌التحصیل جامعه‌شناسی از دانشگاه تهران است، امروز سردبیری سایت «بیداران» را بر عهده دارد.|