Sarwar Sarkhosh سرور سرخوش فلگ جورم بیدی تامتوانی

بعومری خود نبودم لحزیی خوش، همیشه در دیلم غم مزنه جوش. فلک اندوستیرا کرده بامن کی دایم باشوم مسلش سیه پوش. فلک باعشقی نا انجامی جانان فگنده کیشتیم در موجی تفان. گرفته هردو دستم را جدایی همراند بیابان در بیابان. چیمخاهد فلگ ازجانم آخیر، چیدارد بادلی نالانم آخیر. مزن ناخن بقلبی داغودارم ٫ بکیوان مرست افغانم آخیر. فلگ جورم بیدی تامتوانی ٫ که رفته از کفم بختی جوانی. رقیبانرا بگو پرش نمودم ٫ که شاید بگزرد از بد گومانی. به بوستانی دلم جوز مهری جانان ٫ نه باشد زریی از دینو از جان. بدوری گرنم منسورو امشب ٫ زی هیندویش دلم آورده امان.