خوشحالی مقاومتی ها به حملات پاکستان و پاسخ تند جانی به مخالفین و برگشت صالح محمد ریکستانی ❌stuff

موضوع واکنش‌ها به حملات نظامی و هوایی پاکستان به خاک افغانستان و دیدگاه جریان‌ها و جریان‌های مخالف طالبان (معروف به جبهه‌های مقاومت) از ابعاد مختلفی قابل بررسی است. در این زمینه، رویکردها و فضاهای رسانه‌ای متفاوتی شکل گرفته است که می‌توان آن را به بخش‌های زیر دسته‌بندی کرد:  ۱. روایت و فضاسازی پیرامون «خوشی» برخی هواداران جریان‌های مقاومت در پی حملات هوایی و مرزی ارتش پاکستان به برخی مناطق افغانستان (که معمولاً به بهانه سرکوب تحریک طالبان پاکستان یا «تی‌تی‌پی» انجام می‌شود)، در شبکه‌های اجتماعی و میان برخی از هواداران یا وابستگان جریان‌های مخالف طالبان واکنش‌های متفاوتی بروز کرده است: نگاه انتقادی به طالبان: برخی از هواداران جریان‌های مقاومت با یادآوری روابط تاریخی گذشته میان طالبان و دستگاه امنیتی پاکستان، این درگیری‌ها را حاصل تناقض‌ها و «جنگ میان شرکای دیرین» یا به تعبیری «جنگ پدر و پسر» می‌دانند.  واکنش‌های احساسی یا کنایه‌آمیز: بخشی از کاربران حامی مقاومت در فضای مجازی، با این استدلال که طالبان خود محصول حمایت‌های همه‌جانبه پاکستان بوده‌اند، از فشارهای نظامی اسلام‌آباد بر حکومت طالبان ابراز خرسندی کرده و آن را واکنشی متقابل یا نتیجه سیاست‌های خودِ طالبان قلمداد کرده‌اند. این دسته معتقدند جریانی که مدعی اقتدار ملی است، در برابر تجاوز خارجی دچار تناقض آشکار شده است.  ۲. موضع رسمی و سکوت رهبری جبهه مقاومت ملی افغانستان در مقابل موجی از واکنش‌های احساسی در سطح شبکه‌های اجتماعی، رهبری ارشد جریان‌های سیاسی و نظامی مخالف طالبان، از جمله جبهه مقاومت ملی افغانستان به رهبری احمد مسعود، سیاست‌های احتیاطی یا سکوت رسمی را در قبال برخی از این تحولات مقعّط برگزیده‌اند: