Перейти к содержимому

با اجرای خانم نوشین، دیدار روشنفکران و فرهیختگان

AzSAM İNFO; Research Center

0:00 / 0:00

با اجرای خانم نوشین، دیدار روشنفکران و فرهیختگان

1 просмотр · 1 день назад
AzSAM İNFO; Research Center
120 подписчиков
1 просмотр · 1 день назад
با اجرای خانم نوشین، دیدار روشنفکران و فرهیختگان ما و پروفسور دکتر زهتابی با کودکان و نوجوانانمان را اگر بخواهیم با زبانی فلسفی بیان کنیم، می‌توان چنین گفت: «گذار فرهنگ معنوی به فرهنگ مادی و انتقال میراث گذشته به آینده از مسیر نفیِ نفی و تداوم نسل‌ها.» فرهنگ معنوی یعنی اندیشه، جهان‌بینی، اخلاق، زبان، آداب و ارزش‌هایی که یک ملت در طول تاریخ به وجود آورده و به نسل‌های بعد سپرده است. فرهنگ مادی نیز زمانی شکل می‌گیرد که این ارزش‌ها در زندگی واقعی، در آموزش، دانش، هنر و پیشرفت اجتماعی خود را نشان دهند. ما از نیاکان خود تنها یک نام و یک خاطره به ارث نبرده‌ایم؛ بلکه اندیشه‌ها، آرزوها، ارزش‌ها و تجربه‌های آنان نیز بخشی از میراث ماست. اما وارث بودن به معنای تکرار عین‌به‌عین گذشته نیست. وارث واقعی کسی است که ارزش‌های درست گذشته را حفظ می‌کند، کاستی‌ها و اشتباهات آن را می‌شناسد و آنچه را به ارث برده، متناسب با نیازهای زمان خود رشد می‌دهد. مفهوم «نفیِ نفی» را نیز می‌توان ساده‌تر چنین فهمید: ما اشتباهات گذشته را می‌پذیریم و برای اصلاح آنها تلاش می‌کنیم، اما در این مسیر تمام ارزش‌های گذشته را کنار نمی‌گذاریم. آنچه ارزشمند است حفظ می‌کنیم، آنچه ناقص است تکمیل می‌کنیم و آنچه نیاز به تغییر دارد، با نگاه امروز دگرگون می‌سازیم. برای مثال، اگر نسل‌های پیشین در زمان خود خواسته‌ها و آرمان‌های بزرگی داشته‌اند، ما نباید امروز آن خواسته‌ها را کوچک بشماریم یا صرفاً مورد انتقاد قرار دهیم. پرسش اصلی این است: «چگونه می‌توانیم راهی را که آنان آغاز کردند، امروز بهتر، آگاهانه‌تر و با خواسته‌ها و توانایی‌های بیشتری ادامه دهیم؟» امروز امکانات ما بیشتر، نگاه ما گسترده‌تر و مطالبات ما می‌تواند بزرگ‌تر و امروزی‌تر باشد؛ اما در عین حال باید خود را ادامه‌دهنده و وارث راه نیاکانمان بدانیم. در حقیقت، میان گذشته و آینده پیوندی ناگسستنی وجود دارد: گذشته به ما هویت و ارزش می‌دهد، امروز به ما امکان انتخاب و ساختن می‌دهد و آینده به این بستگی دارد که ما این میراث را چگونه حفظ، اصلاح و کامل می‌کنیم. معنای واقعی میراث‌داری نیز همین است: ارزش‌های به‌جامانده از گذشته را حفظ کنیم، کاستی‌ها را برطرف سازیم، دستاوردها را گسترش دهیم و این میراث را غنی‌تر از آنچه دریافت کرده‌ایم، به نسل پس از خود بسپاریم. از این نگاه، دیدار کودکان و نوجوانان ما با روشنفکران و فرهیختگان و پروفسور دکتر زهتابی، صرفاً یک دیدار نیست؛ بلکه پیوند تجربه‌های گذشته با امیدهای آینده و ادامه یافتن میراث معنوی یک ملت در اندیشه نسل جدید است. یازار؛ آسلان ایسابِیلی AzSAM İnfo Kanada