Go music - Hayat bu değil

[Verse 1] Herkes bir yerlere yetişiyor, Kimse nereye gittiğini bilmiyor. Gülüşler aynı, sözler ezber, İnsan kendini bile tanımıyor. “Mutlu ol” diyorlar, mutlu gibi, “Güçlü dur” diyorlar, sus gibi. Bir ömür başkalarını memnun edip, Kendimizi unutuyoruz sessizce. [Pre-Chorus] Ne zaman değiştik böyle? Ne zaman sustu içimiz? Herkes bizi tanıyor da, Biz kimdik eskiden, hatırlıyor muyuz? [Chorus - Female Vocal] Belki de hayat bu değil, Koşup durmak değil. Herkesin istediği insan olup, Kendin olamamak değil. Bir gün aynaya bakınca, “Ben ne yaptım?” deme diye, Kendi kalbini duy biraz, Dünya susar zaten bir gün diye. [Verse 2] Bazıları zengin görünür, Bazıları mutlu fotoğraflarda. Ama geceleri herkes yalnız, Kimse anlatmaz yaralarını. Sevmediğin işi sürdürürsün, Sırf “el âlem ne der?” diye. Sevmediğin yerde kalırsın, Sırf alıştın diye, korkarsın gitmeye. [Pre-Chorus] Yıllar geçiyor fark etmeden, Biriktirdiğimiz şey pişmanlık. Hep yarına sakladık kendimizi, Meğer bugünmüş asıl hayat. [Chorus - Female Vocal] Belki de hayat bu değil, Koşup durmak değil. Herkesin istediği insan olup, Kendin olamamak değil. Bir gün aynaya bakınca, “Ben ne yaptım?” deme diye, Kendi kalbini duy biraz, Dünya susar zaten bir gün diye. [Bridge] Kimse sana söylemez bunu, Zaman geri gelmiyor. Kaybettiğin para bulunur, Ama geçen ömür dönmüyor. O yüzden bırak konuşsunlar, Bırak anlamasınlar seni. Bir kere olsun kendin için yaşa, Çünkü hayat beklemiyor seni. [Final Chorus - Female Vocal] Belki de hayat bugün, Ertelediğin yerde gizli. Herkesin çizdiği yoldan değil, Kalbinin söylediği yerden geçmeli. Bir gün aynaya bakınca, Yabancı olma kendine. Kendi hayatını yaşa, Çünkü ikinci bir şans yok bu hikâyede.