เธอและฉัน : ชรินทร์ นันทนาคร

แม้หากว่าเรามีเพียงกันและกัน เธอและฉันเท่านั้นในโลกนี้ คงเสพสุขทุกทิวาและราตรี เกษมสันต์ซ่านฤดีเคล้าเคียงคลอ แต่โลกนี้มิได้มีเพียงสองเรา ยังต้องรับความเศร้าอย่างไรหนอ หรือแค่ฝันมีสองเราเท่านั้นพอ จะไม่ขอสิ่งใดเพิ่มเติมรักเรา เธอและฉัน เป็นผลงานของ ชรินทร์ นันทนาคร ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย สุรพล โทณะวณิก นักแต่งเพลง นักเขียน นักข่าว นักหนังสือพิมพ์ สุรพล โทณะวณิก เริ่มแต่งเพลงครั้งแรกเมื่อปี 2495 ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงมีหลายเพลงเช่น "ลาแล้วแก้วตา" "ในโลกแห่งความฝัน" ขับร้องโดย สุเทพ วงศ์กำแหง มีหลายเพลงที่เขาแต่งให้ สวลี ผกาพันธ์ เป็นผู้ขับร้อง เช่น "ฟ้ามิอาจกั้น" และเพลง"ใครหนอ" ในปี พ.ศ. 2507 ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (การประพันธ์เพลงไทยสากล) ประจำปี พ.ศ. 2540 และ รับรางวัลเชิดชูเกียรติยศผู้ประพันธ์เพลงดีเด่นในอดีต จากโครงการเพชรในเพลง ครั้งที่ 7 ในวันภาษาไทยแห่งชาติ วันพฤหัสบดีที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ณ. ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จากเพลง ใครหนอ ขับร้องโดย สวลี ผกาพันธ์ หลังจากที่ สวลี ผกาพันธุ์ ศิลปินแห่งชาติ ราชินีเพลงลูกกรุงได้จากไป ก็มีเรื่องฮือฮา ว่าเขาเป็นคนที่"รักสวลีข้างเดียว" มาโดยตลอด จนมีสื่อนำเรื่องราว"นานแค่ไหนก็ยังรักเธอ"ของ 'สุรพล โทณะวณิก' ที่มีต่อ 'สวลี ผกาพันธุ์' มาโพสต์ สุรพล เป็นเด็กกำพร้า เคยช่วยแม่ค้าขายน้ำอยู่หน้าโรงเรียนมหาพฤฒาราม เขาไปจีบนักเรียนหญิงที่ชื่อ "เชอรี่" เลยโดนให้ออกไม่ให้ขาย มาเจอ "เชอรี่" อีกครั้งตอนที่เธอเป็นนางเอกละครและนักร้องชื่อดัง ก่อนที่เขาจะแต่งเพลงให้ "เชอรี่" หรือ "สวลี ผกาพันธุ์" ร้องหลายเพลง หนึ่งในเพลงนั้นคือเพลง "ใครหนอ" ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลนักร้องแผ่นเสียงทองคำ "สวลี" แต่งงาน แต่ "สุรพล" รักษาความโสดมานาน ก่อนแต่งงานกับ "นงลักษณ์ โรจนพรรณ" ไม่นานชีวิตคู่ของเขาก็จบลง มีคนเคยเขียนถึงสาเหตุการหย่าร้างครั้งนี้........ "คุณนงลักษณ์ แต่งงานกับ คุณสุรพล โทณะวนิก ศิลปินแห่งชาติ เพราะเธอหลงใหลในความงามของบทเพลงที่ คุณสุรพล แต่ง แต่คุณสุรพลเองมิได้มีที่ว่างใดๆ ในหัวใจเหลืออยู่ ด้วยเธอมอบความรักทั้งหมดให้กับ คุณสวลี ผกาพันธุ์ นักร้องที่เป็นที่ชื่นชอบที่สุด แม้ว่าเธอจะแต่งงานและมีครอบครัวที่สมบูรณ์มานานแล้ว เมื่อเป็นดังนี้ชีวิตสมรสจึงดำเนินไประยะหนึ่ง แล้วก็สิ้นสุดลง" อยากให้โลกนี้ มีเธอและฉัน เท่านั้นเป็นพอ จะได้ร่วมหอ ร่วมเรียงเคล้าคลอ สมัครสมาน อยู่กันสองคน มีความสุขล้น ไม่ต้องผจญมาร สิ้นความคิดอ่าน สรรหาวิมาน สถานไหนไหน อยากให้โลกนี้ มีเธอและฉัน เท่านั้นเป็นดี จะได้ไม่มี ใครมาย่ำยี ความรักเราได้ ไม่มีความสูง ไม่มีความต่ำ ไม่มีช้ำใจ หันหน้าไปไหน ไม่ต้องเจอะใคร เจอะเราสองคน